Odszkodowanie za mobbing od prześladowcy

Pracownik oprócz wystąpienia do sądu pracy z roszczeniem przyznania odszkodowania lub zadośćuczynienia za nękanie lub zastraszanie powinien pomyśleć także o pozwie o ochronę dóbr osobistych.

Te same przewiny mogą bowiem być podstawą roszczeń przewidzianych zarówno w art. 94

3

kodeksu pracy, jak i art. 23, 24, 415, 444, 445 i 448 kodeksu cywilnego. W myśl tych przepisów m.in. zdrowie, cześć, swoboda sumienia, wizerunek pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. W razie ich naruszenia uprawniony może domagać się nie tylko odszkodowania czy zadośćuczynienia, ale także renty pokrywającej zmniejszenie zarobków po utracie zdrowia.

Co więcej, zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 9 marca 2011 r. (sygn. II PK 226/10), wystąpienie z roszczeniami przewidzianymi w prawie pracy w żaden sposób nie ogranicza dodatkowych roszczeń z prawa cywilnego.

Odszkodowanie z kodeksu cywilnego pokrywa sprawca  nadużyć

Najważniejsza różnica między roszczeniami o odszkodowanie lub zadośćuczynienie na podstawie art. 94

3

kodeksu pracy a roszczeniami zawartymi w kodeksie cywilnym dotyczy zobowiązanego do zapłaty. W wypadku roszczeń pracowniczych rekompensatę zawsze płaci firma. Odszkodowania przyznane zaś na podstawie kodeksu cywilnego pokrywa sprawca z własnej kieszeni. Może to być zarówno pracodawca, który w myśl art. 94

3

kodeksu pracy ma obowiązek przeciwdziałania mobbingowi, jak i sam przełożony, który dopuścił się naruszenia przepisów.