Zgodnie z nowelizacją ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym z 18 marca 2011 roku (DzU z 2011 r., nr 84, poz. 455 ze zm.), która weszła w życie 1 października 2011 r., każda uczelnia wyższa, zarówno publiczna jak i niepubliczna, powinna wdrożyć regulamin zarządzania prawami własności intelektualnej do wyników prac powstających na uczelni. Regulamin uchwala senat uczelni, a w przypadku uczelni niepublicznej organ wskazany w statucie.
Część ośrodków ma już wewnętrzne regulacje zarządzania własnością intelektualną, w szczególności dotyczące zasad korzystania z wyników czy zasad wynagradzania twórców. Nawet bez szczególnego nakazu ustawowego wewnętrzne ujednolicenie zasad odnoszących się do praw własności intelektualnej, do wyników prac prowadzonych w danym ośrodku jest konieczne, aby zabezpieczyć prawa uczelni i interesy twórców. W przypadku sporu dotyczącego praw własności intelektualnej wewnętrzny regulamin stawia uczelnię w korzystniejszej pozycji dowodowej.
Co w regulaminie
Nowy art. 86c ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym określa obowiązkową treść regulaminu zarządzania prawami własności intelektualnej.
Powinien wskazywać prawa i obowiązki uczelni, pracowników, studentów i doktorantów w zakresie ochrony i korzystania z praw autorskich i praw pokrewnych oraz praw własności przemysłowej, zasady wynagradzania twórców, zasady i procedury komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych oraz zasady korzystania z majątku uczelni wykorzystywanego do komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenia usług naukowo-badawczych.
Pomimo że ustawa wskazuje jedynie na zarządzanie prawami autorskimi i pokrewnymi oraz prawami własności przemysłowej, wydaje się, że ze względu na cel regulacji powinny być nim objęte również zasady ochrony i zarządzania know-how, powstałego na uczelni, które choć może nie podlegać żadnej z wymienionych kategorii, często posiada istotną wartość.
