Na pytania prezesa UOKiK lepiej odpowiadać

Za odmowę grożą kary. Mogą one sięgać nawet 50 mln euro. Niektórzy przedsiębiorcy już się o tym przekonali. I choć wymierzone im kary nie były aż tak wysokie, to jednak firmowe budżety na pewno je odczuły.

[srodtytul]Nie tylko kontrolowani[/srodtytul]

Art. 50 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=185138]ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów[/link] zobowiązuje przedsiębiorców do przekazywania prezesowi UOKiK wszelkich koniecznych informacji i dokumentów.

Przedsiębiorcy mogą robić to z własnej inicjatywy (choć w praktyce nikt nie donosi sam na siebie i nie przedstawia dokumentów, po przejrzeniu których można znaleźć nieprawidłowości) albo na żądanie (skierowane do przedsiębiorcy przez prezesa UOKiK). Ten drugi przypadek jest dosyć częsty. Aby bowiem wyjaśnić konkretną sprawę, nierzadko potrzebne są dodatkowe informacje.

Przedsiębiorca otrzymuje z UOKiK pismo (tzw. żądanie). Powinien dowiedzieć się z niego: po pierwsze jakich informacji ma udzielić, a po drugie w jakim celu. Pismo to powinno również wskazywać termin na ich przekazanie.

[b]Uwaga! Prezes UOKiK ma prawo przesyłać tego rodzaju żądania nie tylko do tych przedsiębiorców, którym zarzuca stosowanie niedozwolonych praktyk. Pismo takie może otrzymać w zasadzie każdy, kto – w ocenie prezesa – posiada istotne dla rozstrzygnięcia sprawy informacje. [/b]

[srodtytul]Lepiej więcej niż mniej[/srodtytul]

Żądania prezesa UOKiK lepiej nie bagatelizować. Dlatego że za nieudzielanie informacji lub za udzielenie takich, które nie są prawdziwe, grożą sankcje karne. Informacja o tym z pewnością znajdzie się w przesłanym do przedsiębiorcy piśmie.

Reakcje na wezwanie bywają różne. Najczęściej przedsiębiorcy dochodzą do wniosku, że prześlą „cokolwiek” i to załatwi sprawę. Niestety, założenie takie jest błędne. Przekazywane informacje powinny być nie tylko prawdziwe, ale również w pełni odnosić się do prośby UOKiK.

Jeśli zatem urząd zapyta, czy jego decyzja została wykonana, nie odpowiadajmy lakonicznie, że tak. Poinformujmy w jaki sposób. W przeciwnym razie możemy zostać ukarani podobnie jak Forminx Finance. Przesłana przez spółkę odpowiedź uniemożliwiła ocenę, czy rzeczywiście zaniechane zostały niedozwolone praktyki. UOKiK kolejny raz nie pytał, nałożył karę 150 tys. zł [b](decyzja nr RWA 4/2010).[/b]

[srodtytul]Warto się spieszyć[/srodtytul]

Jeszcze gorzej jest, gdy bagatelizujemy otrzymane żądanie i w ogóle nie odpowiadamy albo robimy to wprawdzie, lecz z dużym opóźnieniem. Nie mamy wtedy co liczyć na pobłażliwość urzędników. Przekonała się o tym spółka Slogton Holdings.

Nie odpowiadała na pisma w trakcie postępowania wyjaśniającego (chodziło o zbadanie, czy przejęcie przez nią kontroli nad producentem wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych podlegało zgłoszeniu do UOKiK). Ostatecznie przesłała informacje, ale dopiero po ośmiu miesiącach. Ta opieszałość okazała się kosztowna. Prezes urzędu nałożył na nią bowiem karę 41 tys. zł ([b]decyzja nr RKT 14/2010[/b]).

I wreszcie ostatnia przestroga: odpowiadajmy na czas. Jeśli z żądania wynika, ze określone informacje mamy przesłać np. w ciągu dwóch miesięcy, to nie przekraczajmy tego terminu. Przekonała się o tym Krajowa Izba Biegłych Rewidentów (posiada ona przymiot przedsiębiorcy). Nie przedstawiła w wyznaczonym terminie odpowiedzi na zadane pytania, a jedynie kwestionowała ich aktualność. UOKiK uznał, że w ten sposób utrudniała postępowanie i nałożył karę ([b]decyzja nr DOK 5/2010[/b]).

[b]Uwaga! Przedsiębiorcy, na których UOKiK nałoży kary, mogą odwołać się do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.[/b]

[ramka][b]Za brak odpowiedzi są kary[/b]

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nałożył w 2010 roku kary pieniężne na kilku przedsiębiorców. Wśród nich m.in. Świdnik Trade (decyzja nr RPZ 14/2010; kara 50 tys. zł), Infinity [b](decyzja nr RPZ 10/2010[/b]; kara 15 000 zł), Saferoad Polska ([b]decyzja nr RPZ 3/2010[/b]; kara 15 000 zł), Jucar Bud ([b]decyzja nr RPZ 5/2010[/b]; kara 10 000 zł), TUI Polska ([b]decyzja nr RWA 1/2010[/b]; kara 8216 zł).