Dla celów PCC przez umowę depozytu nieprawidłowego należy rozumieć umowę, o której mowa w art. 845 kodeksu cywilnego. [b]Potwierdził to Drugi Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie w interpretacji z 1 lutego 2006 r. (1472/SPC/436-47/05/PK)[/b]. Zgodnie z tą regulacją, jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu.
Natomiast umowy przechowania, o których mowa w art. 835 k.c., nie podlegają PCC (por. [b]interpretacja Urzędu Skarbowego w Łukowie z 17 lipca 2006 r., PO/435/6/2006[/b]). Chodzi tu o umowy, w których przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie. Z art. 839 k.c. wynika, że przechowawcy nie wolno używać rzeczy bez zgody składającego, chyba że jest to konieczne do jej zachowania w stanie niepogorszonym. [/ramka]
[ramka][b]Sankcyjna stawka[/b]
Powołanie się przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na zawarcie umowy depozytu nieprawidłowego albo jej zmiany, dopiero w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego (w sytuacji gdy należny PCC nie został zapłacony), powoduje zastosowanie, do tej umowy, sankcyjnej stawki PCC w wysokości 20 proc. (por.[b] wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 22 kwietnia 2008 r., I SA/Bd 72/08[/b]). Ponadto, jeżeli podatnik nie złożył deklaracji podatkowej w sprawie PCC w terminie pięciu lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku, a następnie powołuje się przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt zawarcia umowy depozytu, to obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika na ten fakt. [/ramka]
[ramka][b]Notariusz przechowa pieniądze bez PCC[/b]
Notariusz może nie tylko sporządzać akty notarialne, lecz również przyjmować na przechowanie dokumenty, pieniądze i papiery wartościowe (zob. art. 79 pkt 6 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B6CD318EBA2F6667F990B31F50E5B734?id=287682]ustawy z 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie[/link]).
Zgodnie z art. 108 § 1 tej ustawy notariusz w związku z dokonywaną w jego kancelarii czynnością ma prawo przyjąć na przechowanie, w celu wydania osobie wskazanej przy złożeniu lub jej następcy prawnemu, papiery wartościowe albo pieniądze w walucie polskiej lub obcej. Prowadzi w tym celu specjalne konto bankowe. Z przyjęcia depozytu notariusz spisuje protokół, w którym wymienia datę przyjęcia, ustala tożsamość osoby składającej, datę mającego nastąpić wydania oraz imię, nazwisko i miejsce zamieszkania osoby odbierającej depozyt. Wydanie depozytu następuje za pokwitowaniem.
Jak trafnie zauważyła [b]Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 17 stycznia 2008 r. (IPPB2/436-106/07-2/MZ)[/b], przyjęcie przez notariusza na przechowanie pieniędzy w związku z dokonaną inną czynnością notarialną nie jest umową depozytu nieprawidłowego tylko czynnością notarialną i w związku z tym nie podlega PCC. [/ramka]
[i]Autor jest doradcą podatkowym w BDO Numerica International Auditors & Consultants[/i]