Jeżeli pracownik wyrządził szkodę w czasie nieprzeznaczonym na wykonanie pracy, podejmując czynności wykraczające poza jego zakres obowiązków pracowniczych i poza zakres działalności zakładu pracy, a także i przy sposobności wykonywania obowiązków pracowniczych, odpowiedzialność pracodawcy jest wyłączona [b](wyrok SN z 19 lutego 1976 r., III PR 21/76)[/b]. W takiej sytuacji pracownik odpowiada bezpośrednio wobec osoby poszkodowanej na podstawie przepisów prawa cywilnego.
Ponadto szef nie odpowie za szkodę, którą jego podwładny wyrządził z winy umyślnej. Na przykład pracownik firmy przewozowej, dokonując wyładunku przewożonego towaru, zabiera zegarek osobie trzeciej. Za taką kradzież osoba zatrudniona odpowiada sama.
Poszkodowany w razie powstania szkody powinien domagać się jej naprawienia bezpośrednio od pracodawcy. W razie niemożności uzyskania przez taką osobę rekompensaty od pracodawcy może ona żądać naprawienia szkody od pracownika. Taka sytuacja może jednak nastąpić tylko w nadzwyczajnych sytuacjach, np. w przypadku niewypłacalności pracodawcy bądź stwierdzenia, że przestał istnieć [b](uchwała SN z 7 czerwca 1975 r., III CZP 19/75)[/b].
[srodtytul]Zakres odpowiedzialności[/srodtytul]
Pracodawca jest odpowiedzialny za szkodę w pełnej wysokości. Odpowiada wobec osoby trzeciej na zasadach ogólnych kodeksu cywilnego, zasadzie ryzyka (art. 415 k.c. i nast.), a nie kodeksu pracy. Pracodawca nie może się zatem uwolnić od wyrównania szkody przez wykazanie, że do jej powstania doszło z przyczyn od niego niezależnych i bez jego winy. Warto jednak zaznaczyć, że w przypadku wyrządzenia szkody innemu pracownikowi tego samego zakładu pracy odpowiedzialność pracodawcy ogranicza się do świadczeń należnych poszkodowanemu pracownikowi przewidzianych w ustawie wypadkowej [b](uchwała SN z 13 maja 1975 r., III PZP 5/75). [/b]
[srodtytul]Prawo regresu[/srodtytul]
