Angaż pracowniczy tylko po polsku

– Żadna norma kompetencyjna nie reguluje tego bezpośrednio – wyjaśnia sędzia Sławomir Różycki, główny specjalista w Ministerstwie Sprawiedliwości. – Ostatecznie przesądzi o tym sąd pracy, przesłuchując świadków, a przede wszystkim oceniając wolę stron, jaka im przyświecała w chwili składania podpisów na umowie. Istotne jest też to, którą wersję umowy sporządzono w pierwszej kolejności.

W umowie o pracę należy zastrzec, że została sporządzona w dwóch wersjach językowych, ale w razie jakichkolwiek rozbieżności wiążąca jest wersja polska. Ponadto strony powinny wpisać w kontrakcie, że wszelkie spory związane z wykonywaniem tej umowy rozstrzygają polskie sądy pracy. Zobowiązanie do tego wynika z art. 32 ustawy o prawie prywatnym międzynarodowym. Mówi on, że w kwestiach spornych związanych z realizacją praw i obowiązków wynikających ze stosunku pracy stosujemy prawo państwa wskazanego przez strony. Gdy te nie dokonały takiego wyboru i nie mają miejsca zamieszkania lub siedziby w tym samym państwie, to stosuje się prawo państwa, w którym praca jest, była lub miała być wykonywana. Nie wolno też zapominać o art. 12 powołanej ustawy. Czytamy w nim, że forma czynności prawnej podlega prawu właściwemu dla tej czynności. Jeżeli zatem oświadczenie woli o zawarciu stosunku pracy składamy w Polsce, to stosujemy polskie prawo. Jeżeli na Ukrainie, to ukraińskie. Eksperci podkreślają jednak, że pod pojęciem czynności prawnej nie kryje się język, w jakim sporządzono umowę o pracę, ale przykładowo to, czy ma ona formę pisemną.