Mobbing: szef nie powinien zlecać pracownikowi załatwiania prywatnych spraw

Polecenie pracy nie może więc dotyczyć realizacji osobistych spraw lub interesów pracodawcy. Szef nie może wymagać od pracownika, aby pomógł na przykład w sprzątaniu lub remoncie jego domu albo opiekował się jego dziećmi. Nie może też nakazać pracownikowi, aby zaniósł jego garnitury do pralni. Polecenie asystentce, aby umyła służbowe auto faktycznie poza rodzaj pracy ustalony w umowie. Praca asystentki zarządu mieści się w kategorii pracowników biurowych (administracyjnych). Z samego tylko faktu, że asystentka zajmowała się organizacją zaopatrzenia biura w materiały biurowe lub artykuły spożywcze, nie wynika jeszcze, że ma zajmować się samochodem służbowym szefa.

Kodeks pracy przewiduje możliwość polecenia pracownikowi czasowego wykonywania innej pracy na podstawie polecenia służbowego (art. 42 § 4 k.p.), ale jest to możliwe w zasadzie w sytuacjach wyjątkowych, uzasadnionych potrzebami pracodawcy. Taka praca musi też odpowiadać kwalifikacjom pracownika. Wydaje się, że w tym przypadku nie można byłoby skorzystać z tej możliwości.

Wydawanie pracownikowi poleceń, które nie mieszczą się w rodzaju pracy ustalonej umową o pracę, a zwłaszcza jeśli dotyczą spraw osobistych szefa, może być ocenione jako szykana wobec pracownika, a jeśli stałoby się to nagminne, nawet jako przejaw praktyk mobbingowych. Aby można było postawić taki zarzut pracodawcy należałoby zbadać, czy pracodawca zamierzał w ten sposób poniżyć lub ośmieszyć pracownika i wywołać u niego obniżoną samoocenę. Wydaje się, że ignorowanie przez szefa uzasadnionych uwag pracownika, że otrzymuje zadania, które nie należą jego obowiązków albo stosowanie wobec pracownika kar porządkowych za niesubordynację, świadczyłoby w takim przypadku na niekorzyść pracodawcy.

Odpowiada ekspert Przemysław Stobiński, radca prawny z kancelarii CMS