Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną spółki, która spierała się z fiskusem o wykładnię ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC).
Konkretnie chodziło o to, co stanowi podstawę opodatkowania z tytułu umowy (statutu) spółki komandytowo-akcyjnej. Podatniczka we wniosku o interpretację wyjaśniła, że wraz z innymi wspólnikami zamierza zawiązać spółkę komandytowo-akcyjną. Poprosiła o potwierdzenie stanowiska, że podstawę opodatkowania PCC z tego tytułu stanowi tylko suma wartości kapitału zakładowego oraz wartości wkładów komplementariuszy.
W jej ocenie opodatkowaniu nie będą bowiem podlegać wkłady akcjonariuszy (zarówno akcjonariuszy niebędących jednocześnie komplementariuszami, jak i akcjonariuszy będących jednocześnie komplementariuszami), w części przekazywanej na kapitał zapasowy.
Fiskus nie zgodził się z tym stanowiskiem. W jego ocenie z treści art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jasno wskazano, że podstawę opodatkowania umowy spółki osobowej stanowi wartość wkładów do spółki. Określając zatem podstawę opodatkowania spółki komandytowo-akcyjnej, należy wziąć pod uwagę sumę wkładów komplementariuszy i akcjonariuszy. Fiskus nie podzielił stanowiska podatniczki, że podstawę opodatkowania akcjonariuszy powinna stanowić tylko wartość wnoszonych przez nich wkładów przekazana na kapitał zakładowy spółki.
Do takiego samego wniosku doszedł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. W jego ocenie, gdyby ustawodawca miał taki cel, że podstawę opodatkowania w przypadku zawarcia umowy spornej spółki miałaby stanowić suma wartości wkładów i wartości kapitału zakładowego, to dałby temu wyraz w sformułowaniu przepisów ustawy o PCC.
