Zgodnie z art. 21 ust. 20 ustawy o PIT zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 125 tej ustawy, dotyczące wartości świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń otrzymanych od najbliższych osób w rodzinie, czyli osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadku i darowizn, nie ma zastosowania do świadczeń otrzymanych na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub na podstawie umów będących podstawą uzyskiwania przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Przepis ten budzi wątpliwości.
Powstaje bowiem pytanie, w jakich okolicznościach należy rozpoznać przychód z nieodpłatnych świadczeń przy zatrudnianiu małżonka w firmie.
W rozumieniu artykułu 21 ust. 20 ustawy o PIT, jeżeli żona pracuje u męża i otrzymuje wynagrodzenie, to jest traktowana tak jak każdy inny pracownik w firmie. Dlatego korzystanie przez małżonkę z firmowego auta męża jest dla niej przychodem z tytułu nieodpłatnych świadczeń związanym ze stosunkiem pracy, od którego musi zapłacić podatek dochodowy.
Powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia zależy od tego, czy firmowy samochód, z którego korzysta żona będąca pracownikiem, należy do majątku wspólnego małżonków czy do majątku odrębnego.
Jeżeli żona zatrudniona w firmie męża używa do celów prywatnych firmowego samochodu stanowiącego ich wspólność majątkową, to żona nie uzyskuje przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. W przypadku wykorzystywania składników majątkowych objętych wspólnością majątkową przez małżonków lub przez jednego z nich (obojętnie w jakich celach) nie dochodzi do zmiany właściciela tych składników. Wobec tego korzystanie przez żonę ze wspólnego auta małżonków jest podatkowo obojętne. Przychód z nieodpłatnych świadczeń w tym przypadku nie powstaje.