Brak w umowach opcji premii za ich wstawienie nie oznacza ich nieważności

Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił pozew, wskazując w uzasadnieniu, że kontrakt negocjował w imieniu powoda pełnomocnik, który zapewniał, że się zna na opcjach, negocjował zresztą podobne kontrakty z innymi bankami (świadczą o tym nagrania rozmów telefonicznych). Umowa była ważna, nie było podstępu ani nadużycia. Sąd Apelacyjny był innego zdania, umowa jest nieważna, zawiera bowiem postanowienie, że premia za opcje wynosi „0" , co w jego ocenie oznaczało, że ceny nie ustalono.

Ten wyrok zaskarżył bank skargą kasacyjną skupiając się na tym, że mamy do czynienia z umową nienazwaną, czyli nie uregulowaną szczegółowo w Kodeksie cywilnym czy innej ustawie (jak np. najem czy umowa o dzieło).

— To, że umowa opcji ma charakter umowy nienazwanej, nie znaczy, że nie jest ona znana, że nie wiemy co powinna zawierać — przekonywał Sąd Najwyższy adwokat Dariusz Wółkiewicz, pełnomocnik powoda. — Powinna zaś zawierać cenę czyli premię. W tych bezkosztowych kontraktach dochodzi bowiem do potrąceń wierzytelności, ale kontrahenci mają prawo wiedzieć co będą potrącać. Tym bardziej że bank jest silniejszy w stosunku do swego klienta. Premia to istotny składnik umowy opcji (essentialia negotii) bez którego umowa jest nieważna.

Nie przekonał Sądu Najwyższego (sygnatura akt:  I CSK 761/12).

— To, że umowa ma charakter nienazwany oznacza, że nie można kategorycznie twierdzić, że takie czy inne ustalanie musi bezwzględnie zawierać — powiedział w uzasadnieniu sędzia SN Dariusz Zawistowski. —  Przyjmuje się jednak, że umowa opcji winna być odpłatna, zawierać postanowienie w tym względzie. Tu jednak strony poczyniły takie ustalenie, że premia wynosi „0", był, to zresztą element rozliczenia całej, wiązanej transakcji.

W konsekwencji SN zwrócił sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.