Dwoma istotnymi elementami składowymi rejestracji znaku towarowego są: oznaczenie oraz towary i usługi, które mają być oznaczone tym oznaczeniem. Oba te elementy umożliwiają określenie dokładnego przedmiotu ochrony.
Kwestie te są szczególnie ważne w momencie, kiedy urząd wspólnotowy (OHIM) i krajowe urzędy rozwijają rozbieżne praktyki prowadzące do różnorodnych przesłanek rejestracji, sprzecznych z celami europejskich przepisów.
Na płaszczyźnie międzynarodowej prawo znaków towarowych reguluje konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej, która stała się podstawą przyjęcia porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków. Wykaz klas klasyfikacji nicejskiej obejmuje 34 klasy towarów i 11 klas usług. Każda klasa oznaczona jest za pomocą jednego lub wielu ogólnych określeń, zwanych powszechnie „nagłówkami klasyfikacyjnymi", które wskazują w sposób ogólny dziedziny, do których należą zasadniczo towary i usługi z tej klasy. Wykaz alfabetyczny towarów i usług zawiera około 12 000 pozycji.
... ogólne określenia
W 2009 r. Chartered Institute of Patent Attorneys (Institute) dokonał zgłoszenia oznaczenia „IP TRANSLATOR". Dla wskazania usług objętych tym zgłoszeniem Institute posłużył się ogólnymi określeniami jednej z klas klasyfikacji nicejskiej takimi jak: nauczanie, kształcenie, rozrywka, działalność sportowa i kulturalna.
Organ właściwy do spraw rejestracji znaków towarowych w Zjednoczonym Królestwie (Registrar) odrzucił to zgłoszenie, gdyż uznał, że obejmuje ono nie tylko usługi wskazane przez Institute, ale również wszystkie inne usługi należące do tej klasy klasyfikacji, w tym także usługi tłumaczeniowe. Ponadto Institute dokonując zgłoszenia nie wystąpił o wyłączenie tego rodzaju usług ze specyfikacji.
