Nazw myśliwska i jałowcowa może pan nadal używać. Zarejestrowanie wyrobu jako GTS nie przeszkadza umieszczaniu takich określeń na etykietach wyrobów nieodpowiadających specyfikacji produktu uznanego w Unii Europejskiej. Nie wolno jednak wpisywać tam oznaczenia „gwarantowana tradycyjna specjalność”, skrótu GTS a także symbolu wspólnotowego.
Samej nazwy nie można używać tylko wtedy, gdy została zastrzeżona. GTS może zostać zarejestrowana z zastrzeżeniem nazwy, jeśli wnosiła o to grupa producentów we wniosku o rejestrację.
Natomiast nie może pan używać nazwy kiełbasa lisiecka, o ile taką pan produkuje lub zamierza. Ta wędlina jest bowiem wpisana do unijnego rejestru jako chronione oznaczenie geograficzne i wytwarzać ją można tylko w gminach Czernichów i Liszki w powiecie krakowskim w województwie małopolskim, o ile oczywiście uzyska się na to zgodę (zatwierdzenie unijnych wymogów).
Sama produkcja zgodnie ze specyfikacją to za mało, by wyroby wolno było znakować unijnym logo, nazwą „gwarantowana tradycyjna specjalność” czy skrótem GTS. Ten, kto ma zamiar produkować chronioną żywność, musi robić to dokładnie według zatwierdzonych w UE wymogów. Niezbędne do tego jest przeprowadzenie kontroli zgodności procesu produkcji produktu regionalnego lub tradycyjnego ze specyfikacją.
Sprawdzający nie ogranicza się tylko do przejrzenia dokumentów (czyli prowadzonych przez producentów rejestrów poszczególnych etapów produkcji). Kontrolerzy przyglądają się też, jak przebiega samo wytwarzanie. Przeprowadzają również wywiad z producentem, by ocenić stan faktyczny. Ponadto próbują specjału i ewentualnie pobierają próbki do badań laboratoryjnych – w zależności od wymagań zawartych w specyfikacji.
