[b]W przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega badaniom. Jak ma się zachować pracodawca, jeżeli pracownik bezpośrednio po zwolnieniu chce wykorzystać urlop?
Czy można udzielić urlopu, a zaświadczenie lekarskie pracownik przedstawi po powrocie z niego (badanie pod koniec urlopu), czy też najpierw powinno być badanie, zaświadczenie o zdolności do pracy i dopiero urlop? Co zrobić, gdy pracownikowi w trakcie urlopu kończy się ważność badania lekarskiego? Czy powinien się poddać badaniu okresowemu przed urlopem (w trakcie ważności poprzedniego zaświadczenia) czy po urlopie?[/b]
Przepisy [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=AE89BF528781D2C42167CAF23691862B?id=76037]kodeksu pracy[/link], konkretnie zaś art. 229 § 4, nakładają na pracodawców bezwzględny zakaz dopuszczania do pracy pracownika, który nie ma ważnych badań lekarskich. Jak wprost wskazano w treści przepisu:
„Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku”.
Tenże sam przepis w § 2 mówi, że w przypadku spowodowanej chorobą niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni pracownik podlega kontrolnym badaniom lekarskim celem ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku.