[b]Odpowiada Anna Flaga-Martynek, radca prawny w WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr:[/b]
Co do zasady na pracowniku ciąży obowiązek wypełniania tych poleceń przełożonego, które szczegółowo określają sposób czy też precyzują zasady świadczenia pracy. W szczególności ma obowiązek wykonywać te polecenia, które konkretyzują wynikający z umowy przedmiot stosunku pracy. Wyjątkiem od zasady, że polecenie służbowe musi być zgodne z rodzajem wykonywanej pracy, jest powierzenie zatrudnionemu innych zadań niż określone w umowie maksymalnie na trzy miesiące w roku kalendarzowym.
W sytuacjach szczególnych dana osoba może zostać zobowiązana do wykonywania poleceń przełożonego, nawet jeżeli wykraczają one poza jej obowiązki wynikające ze stosunku pracy.
Jest zobligowana do świadczenia pracy innego rodzaju, niż wynika to z jej umowy, np. w razie uzasadnionej potrzeby pracodawcy (art. 42 § 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=D5533611C5A3FF9CBBBE6387AEC57A9B?id=76037]kodeksu pracy[/link]) lub przestoju w firmie (art. 81 § 3 k.p.).
Co do zasady podwładny ma prawo wypowiadać się w sprawie decyzji przełożonego, jeżeli np. jego doświadczenie zawodowe wskazuje, że dana decyzja pociąga za sobą większe ryzyko aniżeli to wskazywane przez szefa. Jednakże [b]z oceną poleceń służbowych, szczególnie tych prowadzących do odmowy wykonania polecenia, należy być ostrożnym, ponieważ nie każda odmowa może być uznana za dopuszczalną krytykę pracodawcy.[/b]