Pracodawca może udzielić pracownikowi urlopu bezpłatnego na jego pisemny wniosek. Tak wynika z art. 174 § 1 k.p. Istotą tego urlopu jest zwolnienie stron stosunku pracy z ich zasadniczych obowiązków, czyli uwolnienie zatrudnionego z obowiązku wykonywania pracy oraz przedsiębiorcy z obowiązku wypłacania wynagrodzenia. Pomimo tego stosunek pracy nadal łączy strony, choć pozostaje tu jakby w zawieszeniu.
[srodtytul]Brak świadczenia [/srodtytul]
Uprawnienia do zasiłku chorobowego określa ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Zgodnie zaś z art. 12 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy przypadającej w czasie urlopu bezpłatnego.
Oznacza to, że [b]jeśli pracownik korzystający z urlopu bezpłatnego stał się chory w czasie tego urlopu, to nie otrzyma za czas tej choroby zasiłku chorobowego[/b].
Przepis art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy wyłącza prawo do zasiłku chorobowego tylko za czas niezdolności do pracy przypadającej w czasie urlopu bezpłatnego. [b]Natomiast brak jest podstaw do odmowy wypłaty zasiłku chorobowego, jeśli niezdolność do pracy trwała nadal po ustaniu urlopu bezpłatnego w czasie „normalnego” zatrudnienia pracownika[/b]. Uznać bowiem należy, że powstanie niezdolności do pracy w czasie urlopu bezpłatnego nie stanowi przesłanki do odmowy wypłacania zasiłku chorobowego za okres po powrocie osoby zatrudnionej do pracy, jeżeli niezdolność do pracy wciąż trwała.