Najbardziej polubowną metodą rozwiązywania sporów jest mediacja. Jest ona oparta na trzech wiodących zasadach: fakultatywności, poufności i braku formalizmu. Zgodnie z art. 10 k.p.c. we wszystkich sprawach, w których dopuszczalne jest zawarcie ugody, możliwe jest też zawarcie ugody przed mediatorem. Mediację można więc stosować na gruncie rozwiązywania sporów powstałych pomiędzy pracownikiem a pracodawcą. Sprawy poddawane mediacji mogą dotyczyć np. wysokości wynagrodzenia, premii czy zaległych świadczeń przysługujących pracownikowi.
[srodtytul]Od czego zacząć[/srodtytul]
Postępowanie mediacyjne może zostać wszczęte na dwa sposoby: na podstawie zawartej umowy o mediację pomiędzy pracownikiem a pracodawcą albo na mocy postanowienia sądu pracy kierującego strony do mediacji. Zgoda na mediację może więc być wyrażona zarówno przed, jak i po rozpoczęciu postępowania przed sądem.
Umowa o mediację musi określać przedmiot mediacji i osobę mediatora (albo sposób wyłonienia takiej osoby). Zgodnie z regulacją art. 183(2) § 1 k.p.c. mediatorem może być każda osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzystająca z pełni praw publicznych (z wyłączeniem sędziego).
Mediację wszczynamy poprzez doręczenie mediatorowi wniosku o przeprowadzenie mediacji z dołączonym dowodem doręczenia jego odpisu drugiej stronie. Odpowiednio skonstruowany wniosek powinien obowiązkowo zawierać: oznaczenie stron, sprecyzowanie żądania, przesłanki uzasadniające żądanie oraz odpowiednie załączniki (np. odpis zawartej umowy o mediację).