W myśl art. 104 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm., dalej ustawa emerytalna) prawo do emerytury lub renty zawiesza się lub świadczenia te zmniejsza w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, tj. zatrudnienia, służby lub innej pracy zarobkowej albo prowadzenia pozarolniczej działalności oraz z tytułu służby wymienionej w art. 6 ust. 1 pkt 4 i 6 ustawy emerytalnej.
Przepis ten stanowi, że dla emerytów i rencistów prowadzących pozarolniczą działalność, za przychód powodujący zawieszenie prawa do emerytury lub renty lub zmniejszenie ich wysokości, przyjmuje się przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm., dalej ustawa o sus).
Jej art. 18 ust. 8 określa, że podstawę wymiaru składek społecznych z biznesu stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 60 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale. Osoby wykonujące pozarolniczą działalność gospodarczą muszą zatem poinformować ZUS o wysokości podstawy wymiaru ich składek.
Dwa przypadki
W praktyce mogą pojawić się dwa przypadki. Pierwszy z nich ma miejsce wtedy, gdy emeryt lub rencista prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą opłaca składki emerytalne i rentową. Emeryt ten musi przedłożyć w ZUS oświadczenie o wysokości podstawy ich wymiaru, która nie może być niższa niż 60 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale.
Gdy kwota tej podstawy przekracza 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, emeryturę lub rentę zmniejsza się o kwotę tego przekroczenia, ale nie więcej niż o maksymalne uszczuplenie. Jeśli dobrowolną składkę senior opłaca od kwoty przewyższającej 130 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, świadczenie zawiesza się.