Gdy przedsiębiorca funkcjonuje zwykle w jednym państwie członkowskim i wykonuje pracę w drugim, nadal podlega prawu pierwszego z nich. Pod warunkiem jednak, że przewidywany okres świadczenia pracy nie przekracza 12 miesięcy. Jeśli w ramach zwykłego wykonywania działalności w jednym kraju przeniesie ją za granicę na pewien czas, jest objęty w dalszym ciągu ubezpieczeniami społecznymi pierwszego państwa. Na okres prowadzenia działalności za granicą nie dłuższy niż 12 miesięcy otrzymuje formularz E 101 na podstawie art. 14a.1.a rozporządzenia, po wypełnieniu kwestionariusza z dodatkowymi informacjami.
[ramka][b]Przykład 1[/b]
Osoba prowadząca w Polsce od czterech miesięcy działalność gospodarczą w zakresie usług ogólnobudowlanych zawiera umowę o dzieło z belgijskim kontrahentem, w ramach której ma przez dziewięć miesięcy wykonywać usługi budowlane w Belgii. W tym czasie nie będzie działała w Polsce. W takim wypadku oddział ZUS poświadczy formularz E 101. [/ramka]
[srodtytul]Wcześniejszy staż[/srodtytul]
Istotne jest prowadzenie w państwie wysyłającym działalności na własny rachunek przed rozpoczęciem pracy w innym kraju. Strona polska przyjęła, że wystarczy okres dwumiesięczny. Pracę oraz czas jej trwania trzeba wcześniej określić, a jej istnienie potwierdzić odpowiednimi umowami. Ponadto w czasie wykonywania pracy za granicą zainteresowany ma nadal spełniać w państwie wysyłającym warunki umożliwiające prowadzenie działalności po powrocie do Polski. Powinien zatem kontynuować działalność. Podmiot, który zarejestrował u nas działalność jedynie w celu świadczenia usług w innym państwie, nie uzyska poświadczenia na formularzu E 101. Niecelowe jest także poświadczanie formularzy E 101 tym, którzy po powrocie do Polski wyrejestrowują się z ubezpieczeń społecznych i zgłaszają ponownie po co najmniej dwumiesięcznej przerwie. Jasne jest wtedy, że chcą zdobyć wyłącznie zaświadczenie E 101 na kolejny okres przeniesienia działalności do innego kraju. Świadczy to o nastawieniu na świadczenie usług jedynie za granicą, a więc nie jest uzasadnione stosowanie ustawodawstwa polskiego.