[ramka][b]Przykład 4[/b]
Kobieta ma 16-letni okres ubezpieczenia w Polsce, wystarczający do nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Ma również 10-letni okres uznawany w Kanadzie. W takim razie:
- najpierw zostanie obliczona renta tylko na podstawie polskiego okresu ubezpieczenia,
- następnie będzie wyliczona renta proporcjonalna – kwota teoretyczna renty, gdyby łączny 26-letni okres ubezpieczenia został przebyty tylko w Polsce, a następnie obliczona renta z uwzględnieniem proporcji okresów polskich do sumy okresów polskich i kanadyjskich, a więc 16/26 kwoty teoretycznej,
- ostatecznie obie kwoty zostaną porównane, a przyznana będzie ta korzystniejsza dla wnioskodawczyni.[/ramka]
[srodtytul]Dokąd iść z dokumentami [/srodtytul]
Osoba mieszkająca w Polsce, która ma okresy uznawane w Polsce i w Kanadzie, wniosek o emeryturę lub rentę składa w odpowiedniej polskiej instytucji, tj. ZUS lub KRUS. Występując do ZUS o świadczenia polskie i kanadyjskie, powinna złożyć wniosek na formularzu stosowanym przez ZUS, a więc ZUS Rp-1E (wniosek o emeryturę), ZUS Rp-1R (wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy) lub ZUS Rp-2 (wniosek o rentę rodzinną). By uzyskać świadczenie kanadyjskie, musi złożyć w ZUS:
- PL-CAN 1 – wniosek o kanadyjskie świadczenia z tytułu starości, emeryturę oraz dla osób pozostałych przy życiu,
- PL-CAN 1 (DI) – wniosek o rentę inwalidzką z planu emerytalno-rentowego Kanady,
- PL-CAN 3 – wniosek o świadczenia dla dziecka z planu emerytalno-rentowego Kanady.
ZUS przekaże te dokumenty do właściwej instytucji kanadyjskiej w celu rozpatrzenia. Podobnie postąpi, gdy dostanie wniosek o świadczenie kanadyjskie (może być również złożony w instytucji kanadyjskiej) od osoby mieszkającej w Polsce, mającej wyłącznie kanadyjskie okresy uznawane.
[ramka][b]Świadczenie jest liczone proporcjonalnie [/b]
Emerytura lub renta przyznana z zastosowaniem zasady sumowania jest obliczana w wysokości proporcjonalnej. Wyliczenie przebiega w dwóch etapach.
[b]Etap 1.[/b] Ustalenie teoretycznej kwoty emerytury lub renty, jaka przysługiwałaby zainteresowanemu, gdyby wszystkie okresy uznawane przebyte w Polsce i w Kanadzie zostały przebyte w Polsce.
[b]Etap 2.[/b] Wyliczenie rzeczywistej (proporcjonalnej) wartości świadczenia, odpowiadającej stosunkowi okresów uznawanych przebytych w Polsce do sumy okresów uznawanych przebytych w Polsce i w Kanadzie.
[ramka][b]Przykład 5[/b]
65-letni mężczyzna urodzony przed 1 stycznia 1949 r. ma 18 lat okresów uznawanych przebytych w Polsce i osiem lat okresów uznawanych przebytych w Kanadzie. ZUS obliczając emeryturę, najpierw przyjmuje, że wszystkie te okresy (26 lat) zostały przebyte w Polsce. Na podstawie tego założenia wylicza teoretyczną kwotę emerytury. Rzeczywistą wysokość polskiej emerytury (proporcjonalnej) obliczy z uwzględnieniem stosunku polskich okresów do sumy okresów polskich i kanadyjskich, a więc 18/26 kwoty teoretycznej.[/ramka]
Zasada proporcjonalności świadczenia nie dotyczy tzw. emerytur kapitałowych, przyznawanych osobom urodzonym po 31 grudnia 1948 r., oraz rent rodzinnych po osobach je pobierających lub spełniających warunki do uzyskania takiej emerytury. Kanadyjskie okresy uznawane nie są uwzględniane przy obliczaniu tych świadczeń.[/ramka]
[ramka][b]Według zasady równego traktowania[/b]
Osoby objęte przepisami umowy podlegają zobowiązaniom ustawodawstwa drugiej strony i są uprawnione do świadczeń przewidzianych przez to ustawodawstwo na takich samych warunkach, jak obywatele tamtego państwa (art. 4 umowy). Niedopuszczalne jest więc stosowanie jakichkolwiek utrudnień przez stronę umowy w sytuacji, gdy o świadczenie przewidziane przez jej ustawodawstwo występuje osoba nieposiadająca obywatelstwa tego państwa (o ile spełnia warunek określony w art. 3 umowy). [/ramka]