Strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach charakteryzujących się deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej. Z kolei śródmiejską strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach zgrupowania intensywnej zabudowy centrum miasta lub dzielnicy w mieście o liczbie ludności powyżej 100 tys. mieszkańców, jeżeli spełnione są warunki określone w ustawie o drogach publicznych, a ustanowienie strefy płatnego parkowania może nie być wystarczające do realizacji polityki transportowej lub polityki ochrony środowiska.