Restrukturyzacja zobowiązań wobec ZUS i wierzycieli rzeczowych – nowe zasady

Ustawodawca w ciągu ostatnich kilku lat poddawał częstym nowelizacjom Prawo upadłościowe oraz Prawo restrukturyzacyjne (dwie ustawy zbiorczo zwane w żargonie prawniczym prawem insolwencyjnym). Niektóre nowele wprowadzały jedynie pomniejsze modyfikacje przepisów, natomiast inne, wyraźnie przeobrażały procedury przewidziane w powyższych ustawach. Ostatnie zmiany prawa insolwencyjnego (patrz podstawa prawna) należ zaliczyć do tej drugiej kategorii – zasługują one na miano fundamentalnych. Za ich sprawą wprowadzono niemal zupełną cyfryzację postępowań upadłościowych i restrukturyzacyjnych oraz gruntownie przebudowano jedną z procedur – postępowanie o zatwierdzenie układu, które z jednej strony zostało dostosowane do wymogów unijnych, a z drugiej, wypełniło lukę po zakończeniu możliwości korzystania z uproszczonego postępowania restrukturyzacyjnego. Zmiany nie zostały jednak ograniczone do awizowanych powyżej kwestii. Ustawodawca zmodyfikował również szczegółowe elementy postępowań upadłościowych i restrukturyzacyjnych – m.in. przebudował zasady restrukturyzacji zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz wierzycieli rzeczowych. Chociaż w warstwie literalnej ustawy zmiana ta wymagała edycji jedynie kilku jednostek redakcyjnych tekstu prawnego, to w sposób istotny wpłynęła na sytuację prawną zarówno dłużników inicjujących procedurę restrukturyzacyjną, jak i ich wierzycieli.