Często sprawy związane z życiem prywatnym pracownika wymagają załatwiania ich w godzinach pracy. Zamiast korzystać wówczas z urlopu wypoczynkowego czy bezpłatnego, pracownicy mogą wnioskować o zwolnienie od pracy w celu załatwienia spraw osobistych. Ta możliwość nie wzbudza kontrowersji od 2013 r., kiedy to do kodeksu pracy dodano art. 151 § 21 stanowiący, że czas odpracowania takich nieobecności nie stanowi nadgodzin. Przepis zastrzega przy tym, że zwolnienia udziela się na pisemny wniosek pracownika, a czas odpracowania wyjścia prywatnego nie może powodować naruszenia jedenastogodzinnego odpoczynku dobowego ani nieprzerwanego trzydziestopięciogodzinnego odpoczynku tygodniowego.