Dyskusyjne jest jednak, czy dotyczy to także sytuacji, gdy etatowiec zwlekał z przedstawieniem dokumentów wskazujących na jego lata pracy.
Nagroda jubileuszowa nie jest świadczeniem powszechnym. To szczególny przywilej płacowy przysługujący tylko tym osobom, dla których przewidziano go w przepisach branżowych lub zakładowych. Prawo do nagrody jubileuszowej szef może ustanowić w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania czy nawet w umowie o pracę konkretnego pracownika. Wbrew nazwie jubileuszówka jest świadczeniem wynagrodzeniowym oraz roszczeniowym. Ma więc charakter należnej pracownikowi premii, a nie nagrody. Tak też wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 14 maja 2012 r. (I PK 174/11). Etatowiec może więc dochodzić jej zapłaty przed sądem pracy.
Data wypłaty
Nagroda jubileuszowa powinna być wypłacona w dniu, w którym upłynie okres zatrudnienia uprawniający podwładnego do jej nabycia (np. w dniu, w którym upłynie 30 lat pracy przy jubileuszówce za 30 lat pracy). Dotyczy to także osoby korzystającej z urlopu wychowawczego. Wyraźnie wskazał na to SN w uchwale z 19 sierpnia 1992 r. (I PZP 49/92). Stwierdził, że nabycie prawa do nagrody jubileuszowej przez pracownicę korzystającą z urlopu wychowawczego następuje w dniu upływu okresu uprawniającego do tej gratyfikacji. Jeśli firma nie wypłaci jej w tym terminie, popada w opóźnienie, z czym wiąże się prawo pracownika do odsetek za opóźnienie.
Uzasadnia to art. 481 § 1 kodeksu cywilnego, który przewiduje, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i choćby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie odpowiada. Przy czym, jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się te ustawowe. Przepis ten z mocy odesłania z art. 300 k.p. stosuje się także do stosunków pracy. Zatem gdy pracownik stwierdzi opóźnienie w wypłacie jubileuszówki, ma prawo do odsetek ustawowych liczonych od całej kwoty nagrody od dnia jej wymagalności do dnia zapłaty. Artykuł 481 § 1 k.c. obciąża dłużnika zapłatą odsetek za sam fakt opóźnienia w spełnieniu świadczenia i to bez względu na przyczyny uchybienia terminowi płatności. Pracodawca musi zatem uregulować odsetki, choćby nie dopuścił się zwłoki w rozumieniu art. 476 k.c. i nawet jeśli pracownik nie poniósł z tego powodu żadnej szkody. Istotny jest tu bowiem sam fakt opóźnienia. Natomiast gdyby etatowiec zdołał wykazać, że wskutek zwłoki w wypłacie nagrody poniósł większą szkodę niż należne mu odsetki ustawowe, mógłby także domagać się odszkodowania.
Przykład
Pan Piotr, pracownik spółki budowlanej, 2 marca 2013 r. nabył prawo do nagrody jubileuszowej za 30 lat pracy. Na skutek wypadku samochodowego od 1 marca 2013 r. przez sześć miesięcy był na zwolnieniu lekarskim. Firma nie przekazała mu nagrody na rachunek bankowy. Po powrocie do pracy pan Piotr zażądał jej wypłaty z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. Firma wypłaciła mu nagrodę, ale odmówiła uregulowania odsetek, twierdząc, że nie ma takiego obowiązku, a pan Piotr w chwili uzyskania uprawnień do gratyfikacji nie był zdolny do pracy. Wówczas pracownik wystąpił do sądu, domagając się odsetek. Sąd uwzględnił jego żądanie i przyznał mu odsetki od firmy.
