- Wręczyliśmy wypowiedzenie umowy o pracę pracownicy z przyczyn leżących po jej stronie – jej słabej dyspozycyjności w związku z częstymi nieobecnościami w pracy.
Ponieważ jest to nasza wieloletnia pracownica i w dodatku znajduje się w ciężkiej sytuacji życiowej (jest samotną matką), postanowiliśmy wypłacić jej dobrowolną odprawę w związku z rozwiązaniem angażu w wysokości sześciomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, które wynosi 4 tys. zł brutto miesięcznie, łącznie 24 tys. zł brutto.
Czy od wypłaconej kwoty musimy naliczyć i odprowadzić składki społeczne i zdrowotną? – pyta czytelnik.
Nie. W tym wypadku składki nie będą należne. A to dlatego, że praktycznie wszystkie pieniądze wypłacane w tytułu rozstania z zatrudnionym będą nieozusowane. Oczywiście pod warunkiem przecięcia więzi pracowniczej. Generalnie podstawę wymiaru składek stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, jaki zatrudnieni uzyskują ze stosunku pracy, z wyłączeniem wynagrodzenia za czas choroby oraz zasiłków.
Składek nie opłaca się jednak od przychodów wymienionych w rozporządzeniu z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (DzU nr 161, poz. 1106 ze zm., dalej rozporządzenie składkowe).
