Długotrwałe umowy o usługi to nie tylko umowy budowlane

Zgodnie z art. 34a ustawy o rachunkowości (dalej uor), przychody z wykonania niezakończonej usługi o okresie realizacji dłuższym niż 6 miesięcy należy ustalić na dzień bilansowy proporcjonalnie do stopnia zaawansowania tej usługi. Uwarunkowane jest to istotnym stopniem zaawansowania prac, możliwością wiarygodnego ustalenia tego zaawansowania oraz określenia przewidywanych całkowitych kosztów wykonania usługi za cały czas jej realizacji.

Przepis ten, jak wskazano w ustawie, dedykowany jest przede wszystkim usługom budowlanym. Temat ten bardziej szczegółowo został opisany w poświęconemu tej kwestii Krajowemu Standardowi Rachunkowości nr 3 „Niezakończone usługi budowlane” (dalej KSR 3). Szczególne i poniekąd uprzywilejowane ujęcie rachunkowe umów objętych powyższymi przepisami polega m.in. na rozpoznaniu przychodów i kosztów przed zakończeniem realizacji umowy, możliwości rozłożenia w czasie określonych kosztów pozyskania kontraktu, a także konieczności łączenia lub dzielenia umów w określonych sytuacjach.