We wniosku o interpretację spółka zajęła stanowisko, że dostawa wyrobów ciastkarskich i ciastek świeżych z grupowania 10.71.12.0 PKWiU powinna być opodatkowana 8-proc. stawką VAT, natomiast pieczywa świeżego z grupowania 10.71.11.0 PKWiU 5-proc. stawką VAT. Także wtedy, gdy daty minimalnej trwałości lub terminy przydatności do spożycia przewidziane dla tych towarów przekraczają odpowiednio: 45 dni (a w okresie do 1 kwietnia 2011 r. 14 dni) lub 14 dni. Swoje stanowisko spółka argumentowała tym, że ustawa o VAT w poz. 32 załącznika nr 3 oraz w poz. 23 załącznika nr 10 wprowadza kryterium stosowania stawki obniżonej (data trwałości, termin przydatności do spożycia), które nie wynika z dyrektywy. W jej ocenie system wspólnotowy nie różnicuje wysokości stawek VAT w zależności od klasyfikacji towarów jako świeże. W tym systemie wszystkie towary klasyfikowane jako towary piekarskie i ciastkarskie powinny zostać objęte obniżonymi stawkami VAT bez względu na datę minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia.
Fiskus nie potwierdził tego stanowiska. Jego zdaniem ustawodawca unijny nie wymaga pełnej harmonizacji przepisów wewnętrznych państw członkowskich z przepisami wspólnotowymi i dopuszcza sytuację, w której jeden i ten sam towar opodatkowany będzie odmienną stawką w poszczególnych państwach.
Spółka zaskarżyła interpretację, ale WSA w Łodzi oddalił jej skargę. Uznał, że polski ustawodawca nie przeprowadził wadliwej implementacji dyrektywy, nie odwołując się wprost do nomenklatury scalonej. Tym samym nie było możliwe bezpośrednie zastosowanie przepisów dyrektywy 112. W ocenie sądu, skoro polskie przepisy dotyczące zastosowania obniżonych stawek VAT dla pewnych kategorii, tj. pieczywa świeżego i wyrobów ciastkarskich i ciastek świeżych, pozostają w zgodzie z przepisami unijnymi, to interpretacja fiskusa jest prawidłowa.
Takiego samego zdania był Naczelny Sąd Administracyjny. Przypomniał m.in., że selektywne stosowanie obniżonej stawki musi być przeprowadzone z poszanowaniem zasady neutralności VAT, która sprzeciwia się różnemu traktowaniu podobnych towarów lub świadczenia usług znajdujących się w wyniku tego w konkurencji.
NSA odwołał się do orzecznictwa europejskiego i krajowego. Wskazał m.in. na wyrok składu siedmiu sędziów NSA z 16 listopada 2015 r. (I FSK 759/14). Wynika z niego, że, gdy podatnik podnosi, że przyjęta stawka dla danego towaru jest niekonkurencyjna i narusza zasadę neutralności w kontekście innych towarów podobnych, to należy badać – na tle konkretnych stanów faktycznych – podobieństwo towarów w kontekście stawki podatku. Ocenę podobieństwa produktów należy przeprowadzić z perspektywy konsumenta. Cechami, które trzeba uwzględnić przy tej ocenie, są skład, smak, funkcja towarów (środków spożywczych) oraz ewentualnie inne właściwości, które mogłyby mieć wpływ na decyzję konsumenta co do wyboru danego towaru.
