CIT: Zmiana statusu przedsiębiorcy wpływa na wysokość zwolnienia w SSE

Kwestia określenia poziomu intensywności pomocy publicznej w sytuacji zmiany statusu przedsiębiorcy w trakcie korzystania ze zwolnienia podatkowego z tytułu działalności w SSE od lat jest przedmiotem dyskusji pomiędzy podatnikami i władzami skarbowymi. Przepisy o pomocy publicznej, zarówno polskie, jak i unijne, nie wskazują jednoznacznie na jaki moment powinien zostać określony status przedsiębiorcy aplikującego o pomoc. Przepisy strefowe aktualnie obowiązujące, jak również te, które były w mocy na moment wydania zezwolenia dla podatnika, posługują się terminem „intensywność pomocy udzielanej" MŚP, co wskazywałoby, że status przedsiębiorcy bada się na dzień udzielenia pomocy. Natomiast przepisy unijne w zakresie pomocy regionalnej mówią o „pomocy przyznawanej" MŚP. Należy zaznaczyć, że w szczególnym przypadku pomocy w formie zwolnienia podatkowego w SSE, dzień udzielenia pomocy nie jest tożsamy z dniem jej przyznania. Przyznanie prawa do pomocy następuje w momencie wydania zezwolenia strefowego, natomiast faktyczne jej udzielenie – w momencie złożenia rocznej deklaracji podatkowej, w której określa się wysokość dochodu korzystającego ze zwolnienia. Konieczność ustalania każdorazowo co roku na moment złożenia deklaracji podatkowej dopuszczalnego poziomu intensywności pomocy powodowałaby po stronie podatnika wiele niepewności i trudności kalkulacyjnych, a przez to sprzyjałaby błędnemu obliczaniu wartości przysługującej pomocy.

Wśród przedsiębiorców strefowych, jak również przedstawicieli poszczególnych SSE dominuje pogląd, że zasady korzystania z zezwolenia strefowego, w tym w szczególności poziom dopuszczalnej pomocy w formie zwolnienia podatkowego, ustalane są na moment wydania zezwolenia. A więc status przedsiębiorcy badany jest na dzień wydania zezwolenia i zgodnie z tym statusem określany jest maksymalny poziom intensywności pomocy przysługującej przedsiębiorcy strefowemu w całym okresie korzystania ze zwolnienia podatkowego. Na podobnym stanowisku stoi również UOKiK, o czym świadczy pismo, na które powołał się podatnik, oraz inne pisma UOKiK przywoływane w podobnych sprawach.

Stanowisko organu podatkowego wydaje się zatem mocno dyskusyjne, gdyż prezentuje odmienne zasady określania przysługującej intensywności pomocy, powodując jednocześnie powstanie wielu pytań. Organ nie wskazuje na obowiązek określenia dopuszczalnej intensywności pomocy na moment przyznawania/udzielania pomocy. Odwołuje się bowiem wyłącznie do przepisów unijnych w zakresie określenia statusu przedsiębiorcy i nie odnosi się zasadniczo do argumentów powołanych przez wnioskodawcę, z wyjątkiem wniosków dotyczących koncepcji ochrony praw nabytych. Organ nie tylko nie wypowiedział się, jak należy rozumieć w przypadku zwolnienia podatkowego w SSE dzień udzielenia/przyznania pomocy, ale także nie wyjaśnił, co w praktyce miałoby oznaczać stwierdzenie, że zmiana wskaźnika maksymalnej intensywności pomocy dotyczy tej części inwestycji, która jest dokonywana po dniu utraty statusu średniego przedsiębiorcy (ponoszenie/dyskontowanie wydatków po tej dacie?). W efekcie przedstawione uzasadnienie jest nieprecyzyjne i powoduje wiele dalszych pytań (np. co w sytuacji, gdy zmiana statusu następuje po zakończeniu inwestycji, a podatnik nie skonsumował zwolnienia obliczonego na podstawie wyższego poziomu intensywności?).

Zaprezentowane podejście władz skarbowych, będące powieleniem dotychczas wydawanych interpretacji, stoi w sprzeczności ze stanowiskiem UOKiK, który co do zasady, jest organem opiniującym zasady udzielania pomocy publicznej w Polsce.