Rz: Od nowego roku poszerzony został katalog przychodów ze sprzedaży firmowego majątku. Czy przedsiębiorca musi teraz rozliczyć w księgach także zbycie rzeczy, której nie zaliczył do środków trwałych?
Grzegorz Gębka: Tak. Wystarczy, że dana rzecz była używana w działalności gospodarczej. Ta niekorzystna dla przedsiębiorców zmiana weszła w życie 1 stycznia 2015 r. Do końca 2014 r. przepis mówiący o tym, kiedy trzeba wykazać przychód ze zbycia składników mienia (chodzi o art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT) wymieniał przede wszystkim rzeczy będące środkami trwałymi. Nie wspominał natomiast o tych, które nie zostały wprowadzone do stosownej ewidencji (np. dlatego że przewidywany okres ich użytkowania był krótszy niż rok). Przedsiębiorca mógł więc rozliczać w kosztach wydatki na eksploatację np. nieruchomości użytkowej, a przy jej sprzedaży nie płacić podatku. Taki sposób postępowania został potwierdzony przez orzecznictwo sądowe, przede wszystkim przez uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2014 r. (II FPS 8/13), w której wyraźnie stwierdzono, że odpłatne zbycie nieruchomości, która nie była ujęta w ewidencji środków trwałych, nie jest przychodem z działalności gospodarczej.
Taka nieruchomość nie była też opodatkowana poza działalnością, jeśli sprzedano ją po upływie pięciu lat od nabycia (licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją kupiono). Dla rzeczy ruchomych, np. samochodu, okres ten wynosi pół roku (licząc od końca miesiąca, w którym je nabyto).
Od 1 stycznia 2015 r. do opodatkowania w firmie wystarczy, że dany majątek był wykorzystywany w działalności. Przedsiębiorcy nie pomoże to, że nie wpisał go do ewidencji środków trwałych.
Czy nowe zasady rozliczenia dotyczą także rzeczy sprzedanych w 2015 r., które były używane w firmie już przed zmianą przepisów?
