Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną fiskusa, który nie chciał przyznać firmie prawa do kosztów podatkowych. Sędziowie uznali, że wypłacając odszkodowanie byłemu pracownikowi, spółka miała do nich prawo.
Z wniosku o interpretację wynikało, że poprzednik prawny spółki w 2007 r. dyscyplinarnie rozwiązał umowę o pracę z pracownikiem bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków.
Zwolniony uzyskał jednak w wyroku sądowym zmianę podstawy prawnej rozwiązania umowy o pracę na podstawie art. 30 § 1 pkt 2 kodeksu pracy.
Spółka dodała we wniosku o interpretację, że jej poprzednik prawny w październiku 2005 r. zawarł z pracownikami umowę społeczną – porozumienie w sprawie gwarancji. Na podstawie tej umowy zwolniony pracownik nabył prawo do przysługujących mu świadczeń z tytułu rozwiązania z nim umowy o pracę w „okresie ochronnym – gwarancji zatrudnienia". Dochodząc tych roszczeń, również skierował pozew na drogę sądową przeciwko swojemu byłemu pracodawcy.
W 2011 r. strony zawarły ugodę sądową. Na jej mocy spółka zobowiązała się do wypłaty zwolnionemu pracownikowi wszelkich roszczeń wynikających z umowy społecznej, zakładowego układu zbiorowego pracy, ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników oraz wszelkich roszczeń wynikających ze stosunku pracy łączącego strony przed dniem zawarcia ugody.