Artykuł 31a ustawy o VAT określa zasady przeliczania na złote podstawy opodatkowania VAT wyrażonej w walucie obcej >patrz ramka. Przepis ten obowiązuje (z pewnymi modyfikacjami) wprawdzie od ?1 grudnia 2008 r., jednak jego interpretacja nadal budzi ?w praktyce wiele wątpliwości. Wynika to m.in. z rozbieżnych stanowisk prezentowanych ?w kontekście tego przepisu ?w interpretacjach organów podatkowych.
Zasadniczo kursem właściwym dla przeliczenia podstawy opodatkowania wyrażonej w walucie obcej będzie kurs średni NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, chyba że podatnik wystawił fakturę przed tym terminem. W takiej sytuacji kursem właściwym będzie kurs średni NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.
Rozbieżne twierdzenia organów
Kluczowe dla rozstrzygnięcia, według jakiego średniego kursu NBP należy przeliczyć kwoty wyrażone w walucie obcej wynikające z faktury otrzymanej od kontrahenta zagranicznego, jest zatem udzielenie odpowiedzi na pytanie: Czy w przypadku faktur wystawionych przez kontrahenta zagranicznego z tytułu tzw. importu usług znajduje zastosowanie art. 31a ust. 2 ustawy o VAT?
W tej materii organy podatkowe wydające interpretacje indywidualne prezentowały dotychczas następujące stanowiska:
1) ?art. 31a ust. 2 ustawy o VAT znajduje zastosowanie do faktury wystawionej przez kontrahenta zagranicznego nieposiadającego w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności (tak m.in. Izba Skarbowa ?w Bydgoszczy w interpretacji ?z 14 października 2013 r., ITPP3/443-338/13/AT)