Korekta VAT nie jest możliwa, gdy dłużnik jest w upadłości

Tak orzekł WSA we Wrocławiu w wyroku z 6 sierpnia 2013 r. (I SA/Wr 666-676/13).

Spółka w 2011 r. ogłosiła upadłość. Jednocześnie wszczęte postępowanie podatkowe ujawniło nieprawidłowości w rozliczeniu VAT za 2010 r. Okazało się, że przedsiębiorstwo nie wywiązywało się w tym okresie z zobowiązań wobec kontrahentów. W związku z tym wierzyciele skorygowali rozliczenia z zakresie podatku należnego, który wynikał z niezapłaconych przez firmę faktur. W konsekwencji spółka również powinna dokonać odpowiednich korekt, czego nie uczyniła, a zrobił to za nią organ podatkowy.

Syndyk zajmujący się sprawami spółki po ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej zakwestionował ustalenia w zakresie podatku naliczonego dokonane przez organ podatkowy. W jego ocenie organ niesłusznie dokonał korekty. Jako argument podał, że w tym czasie spółka znajdowała się w trakcie postępowania upadłościowego, a to wyklucza składanie deklaracji o korekcie podatku.

Izba skarbowa, do której syndyk wniósł odwołanie od rozstrzygnięcia organu I instancji, podtrzymała wydaną decyzję. Wskazała, że w sprawie zachodzą wszelkie przesłanki umożliwiające skorygowanie podatku naliczonego, ponieważ w momencie korekty ustawa o VAT dopuszczała jej uczynienie w zakresie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Dopiero na mocy noweli, która weszła w życie 1 stycznia 2013 r., ustawodawca ograniczył tę możliwość postanawiając, że na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji, w której dokonuje się korekty, dłużnik nie może być w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji.

Syndyk, nie zgadzając się z rozstrzygnięciem izby skarbowej, złożył skargę do WSA.

Sąd oddalił skargę stwierdzając, że organ podatkowy prawidłowo zinterpretował przepisy i zgodnie z prawem dokonał korekty podatku naliczonego. WSA przyznał rację organowi w zakresie, w jakim zauważył on, że do stycznia 2013 r. zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 89a i 89b ustawy o VAT, korekta nie była możliwa tylko wtedy, gdy podatnik w momencie dokonania dostawy towarów lub usług był w upadłości.

—Anna Izdebska, współpracowniczka Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte

Komentarz eksperta

Mateusz Bieda, konsultant w Deloitte Doradztwo Podatkowe sp. z o.o. (biuro w Rzeszowie)

Od 1 stycznia 2013 r. do ustawy o VAT wprowadzono wiele zmian, w tym zmianę przepisów dotyczących tzw. ulgi na złe długi. Dotknęły one zarówno praw wierzyciela, w zakresie korekty podatku w ramach tej ulgi, jak i obowiązków dłużnika w tym zakresie.

Jedną z poważniejszych zmian, jakich dokonał ustawodawca, jest wymóg wprowadzony poprzez art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy o VAT.

W stanie prawnym do 1 stycznia 2013 roku niemożliwa była korekta podatku należnego w ramach ulgi na złe długi, jeśli wierzytelność, której nieściągalność uprawdopodobniono, przysługiwała wobec odbiorcy, który znajdował się na dzień dostawy towaru lub świadczenia usługi w trakcie postępowania likwidacyjnego bądź upadłościowego. Nie miało natomiast znaczenia to, czy na moment skorzystania z ulgi przez wierzyciela dłużnik był w trakcie takiego postępowania.