Tak orzekł WSA w Warszawie w wyroku z 24 kwietnia 2013 r. (III SA/Wa 3217/12).
Spółka prowadzi działalność w zakresie usług rekreacyjnych. Posiada klub fitness i sprzedaje swoim klientom karnety uprawniające do wstępu na teren obiektu oraz korzystania z urządzeń znajdujących się w klubie. We wniosku o interpretację zadała pytanie, czy sprzedaż karnetów podlega preferencyjnej stawce 8 proc. VAT, czy też stawce podstawowej – 23 proc. VAT.
Wyrażając swoje stanowisko, spółka uznała, że sprzedaż karnetów podlega stawce preferencyjnej. Wynika to z pozycji 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT (określającego usługi, dla których obowiązuje stawka 8 proc. VAT). W pozycji tej mowa jest o „pozostałych usługach związanych z rekreacją, wyłącznie w zakresie wstępu". Spółka uściśliła, że klient, który wchodzi na teren klubu, czyni to wyłącznie po to, by móc skorzystać ze świadczonych tam usług, tzn. z udostępnionych urządzeń, basenu itd. Wstęp do obiektu jest zatem ściśle powiązany z rekreacją.
Organ podatkowy uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Stwierdził, że pojęcie „wstęp" zostało zdefiniowane w rozporządzeniu wykonawczym do Dyrektywy 2006/112/WE (rozporządzenie wykonawcze Rady nr 282/2011 z 15 marca 2011 r.). Zgodnie z art. 32 ust. 3 rozporządzenia, w pojęciu „wstęp" nie mieści się „korzystanie z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę". Spółka zaskarżył interpretację do WSA. Podniosła, że organ nieprawidłowo zastosował rozporządzenie do przedstawionego stanu faktycznego.
Sąd uchylił interpretację. Zgodził się, że rozporządzenie zostało wydane w celu wykonania konkretnych przepisów Dyrektywy 112 i nie należy rozciągać zawartych w nim definicji na całość przepisów prawa podatkowego. Potwierdził, że do spornej usługi odnosi się pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, w związku z czym usługa ta powinna zostać opodatkowana preferencyjną stawką 8 proc. VAT.