Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 14 lutego 2013 r. (ITPB4/423-15/12/MT).
Spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji w zakresie powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia. W opisie stanu faktycznego spółka wskazała, że prezes zarządu, w związku z wykonywaniem czynności służbowych, wykorzystywał samochód prywatny. Wydatki związane z używaniem tego samochodu zostały zaliczone przez spółkę do kosztów uzyskania przychodu w kwocie wynikającej z ograniczenia wskazanego w art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o CIT. Spółka wskazała także, że kwestia wykorzystywania samochodu prywatnego przez prezesa zarządu do celów służbowych nie była uregulowana w odrębnej umowie.
W związku z przedstawionym stanem faktycznym,spółka zadała pytanie, czy używanie przez prezesa zarządu samochodu prywatnego w celach służbowych będzie dla niej przychodem z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Przedstawiając własne stanowisko, spółka wskazała, że nie powstanie przychód z nieodpłatnego świadczenia, gdyż spółka rozpoznała przychód ze swojej regularnej działalności, w związku z którą prezes zarządu wykonywał czynności służbowe, do których wykorzystywał samochód prywatny.
Izba Skarbowa w Bydgoszczy zgodziła się z konkluzją spółki, jednak uzasadniła swoje stanowisko odmiennie od spółki. Organ podatkowy powołał się na uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którymi za nieodpłatne świadczenie należy uznać wszelkie zdarzenia gospodarcze lub prawne, w wyniku których dochodzi do uzyskania korzyści kosztem innego podmiotu i nie jest to związane z jakimkolwiek kosztem lub ekwiwalentem na rzecz przysparzającego. W konsekwencji organ podatkowy uznał, że poniesienie przez spółkę wydatków na rzecz prezesa zarządu z tytułu używania samochodu prywatnego do celów służbowych było odpłatnością za otrzymane świadczenie i dlatego art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT nie miał zastosowania w sprawie.
Aleksandra Sypek konsultantka w Dziale Prawnopodatkowym PwC
