Potwierdzają to wyroki sądów administracyjnych i interpretacje fiskusa. Kwestia wykupu prawa użytkowania wieczystego przez dotychczasowych użytkowników wieczystych jest przykładem wyraźnie ukazującym oderwanie definicji dostawy towarów wynikającej z ustawy o VAT od przeniesienia własności w znaczeniu prawnym.
Cywilistycznie sprzedaż nieruchomości dotychczasowym użytkownikom wieczystym uregulowana została w ustawie o gospodarce nieruchomościami. Transakcja ta odbywa się na podstawie umowy cywilnoprawnej. Prawnie zatem jest to nowa transakcja, w efekcie której dotychczasowy użytkownik staje się pełnoprawnym właścicielem danej nieruchomości.
Ważny ekonomiczny charakter transakcji
Natomiast z perspektywy VAT przy przeniesieniu prawa do dysponowania towarem jak właściciel kluczowa jest ekonomiczna istota transakcji, a nie jej charakter prawny (por. wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-320/88, Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV).
W odniesieniu do użytkowania wieczystego takiemu stanowisku sprzyja sam kodeks cywilny. W art. 233 nadaje on bowiem użytkownikowi wieczystemu prawa bardzo zbliżone do pełnych praw właścicielskich (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 stycznia 2007 r., I FPS 1/06). Na nieruchomości przecież już zostało ustanowione użytkowanie wieczyste i użytkownik może nim swobodnie rozporządzać.
Skorygowane stanowisko fiskusa
Tym samym istnieją mocne argumenty za tym, aby na gruncie ustawy o VAT wykupu, jak również przekształcenia prawa wieczystego użytkowania nie traktować jako ponownej dostawy tego samego towaru, na dodatek pomiędzy tymi samymi stronami. Takie stanowisko nie było jednak dotąd regułą.