Usługą, która początkowo była uznawana przez organy podatkowe za opodatkowaną, było pobieranie krwi pępowinowej oraz komórek macierzystych przez podmioty, które przechowywały je dla celów medycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wyroku z 4 listopada 2011 r. (I SA/Kr 1376/11), zanegował tę praktykę, powołując się wprost na orzecznictwo ETS (C-156/09 VTSI Transplantation Service International AG).
Stwierdził, że opisywane usługi będą korzystać ze zwolnienia z VAT, jeżeli komórki macierzyste lub krew pępowinowa będą mogły w przyszłości być użyte w celu terapeutycznym.
Michał Zdyb menedżer w dziale prawnopodatkowym PwC
Komentuje Michał Zdyb, menedżer w dziale prawnopodatkowym PwC
Kluczowe jest określenie celu usługi medycznej. Jeśli ma ona służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, to powinna być zwolniona z VAT. Niemniej zdarzają się sprzeczne interpretacje organów podatkowych odnoszące się do tych samych usług.
Wydaje się, że przyczyną takiego stanu rzeczy jest często nieumiejętne przestawienie przez podatników argumentów wskazujących na zasadność zwolnienia z VAT takich usług. Jednocześnie często się zdarza, że organ podatkowy nie wnika sam w istotę usługi medycznej, co prowadzić może do niesłusznego jej opodatkowania VAT.
Co wynika z dyrektywy i orzecznictwa ETS
Zwolnienie z VAT usług medycznych reguluje art. 132 ust. 1 lit. c dyrektywy VAT, który wskazuje, że państwa członkowskie zwalniają z podatku „świadczenia opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych określonych przez zainteresowane państwa członkowskie". Ponieważ sformułowanie tego przepisu często nie pozwalało na jednoznaczne określenie, czy dana usługa medyczna jest zwolniona z VAT, jego wykładania stała się przedmiotem rozstrzygnięć Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.
W wyrokach C-394/04 oraz C-395/05 (Diagnostiko & Therapeftiko Kentro) Trybunał wskazał, że „opieka medyczna i szpitalna objęta tym przepisem, to (...) taka opieka, której celem jest diagnoza, leczenie i, gdy to możliwe, zwalczanie chorób lub anomalii zdrowotnych". Analogicznie wypowiedział się w wyroku C-307/01 (Peter d'Ambrumenil i Dispute Resolution Services Ltd), gdzie również odniósł się do celu terapeutycznego usługi jako kluczowego wyznacznika dla ustalenia, czy dana usługa medyczna jest zwolniona z VAT.
W wyroku C-106/05 (L.u.P. GmbH ) ETS stwierdził, że „pojęcie „opieki medycznej" oraz „świadczeń opieki medycznej (...) odnosi się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia".
Natomiast w sprawie C-262/08 (CopyGene) wskazał, że „cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania". Można stwierdzić, że interpretując zakres zwolnienia z VAT usług medycznych, Trybunał kierował się przede wszystkim celem takiej usługi. Wskazywał, że powinna ona zmierzać do poprawy zdrowia pacjenta.