Samochody służbowe, telefony komórkowe, pakiety medyczne czy karty uprawniające do korzystania z obiektów sportowych są już właściwie powszechnie wykorzystywanymi sposobami pozapłacowego nagradzania czy też motywowania pracowników. Popularne stają się również bony na zakup pakietów spa, dofinansowanie wycieczek czy też tak bardzo pożądane miejsca parkingowe tuż pod siedzibą firmy.
Nowelizacje przepisów podatkowych regulujących sposób opodatkowania tego rodzaju świadczeń a także często zmieniające się podejście władz skarbowych do poszczególnych ich typów (czego przykładem może być chociażby aktualny problem z pakietami medycznymi) powodują nieustanne wątpliwości co do prawidłowego sposobu ich rozliczenia.
Ważny cel
Zgodnie z obowiązującymi od kwietnia 2011 przepisami ustawy o VAT opodatkowane jest nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste pracowników a także przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste pracowników, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów (z wyjątkiem prezentów o małej wartości).
Analizując zatem ewentualną konieczność opodatkowania danego świadczenia na rzecz pracownika, czy to w postaci świadczenia usług czy przekazania towaru, kluczowe wydaje się ustalenie jego celu. W praktyce może to oczywiście rodzić wiele problemów. Pomocne mogą być tu wnioski płynące z wyroków Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, dotyczących świadczeń na rzecz pracowników (C-258/95, Julius Fillibeck Söhne GmbH & Co. KG, oraz C-371/07, Danfoss A/S, Astra Zeneca A/S).
Istotne wyroki
Pierwszy z wyroków dotyczył bezpłatnego dowozu pracowników na plac budowy, drugi – posiłków zapewnianych nieodpłatnie w stołówkach przyzakładowych w ramach spotkań z kontrahentami. W obu wyrokach punktem wyjścia rozważań Trybunału było stwierdzenie, że co do zasady kwestie te leżą w gestii pracownika (a co za tym idzie są one również przez niego finansowane).