Organ podatkowy zaklasyfikował je jako związane z nieruchomościami i w efekcie opodatkowane w miejscu położenia nieruchomości. Sąd uchylił interpretację, zgadzając się ze skarżącą spółką, że świadczone przez nią usługi opodatkowane są według reguły ogólnej.
Uznał, że nie można zaklasyfikować ich do kategorii usług obejmujących „przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości”. Przedmiotem umów zawieranych z kontrahentami jest bowiem obsługa towarów składowanych w magazynach, którymi dysponuje spółka, i aktywne zarządzanie nimi, nie jest natomiast udzielanie klientom uprawnień do użytkowania nieruchomości w jakimkolwiek zakresie (np. w formie umowy najmu, dzierżawy czy leasingu).
[srodtytul]Problem pozostaje[/srodtytul]
W mojej ocenie nie jest wcale jednoznaczne, czy podatnicy przy tak ukształtowanych świadczeniach faktycznie płacą za kompleksową obsługę logistyczną, czy też w rzeczywistości płacą przede wszystkim za przechowywanie towarów w konkretnej nieruchomości magazynowej.
Oczywiste jest, że musi tu wystąpić zarówno element obsługi przyjęcia i wydania danych partii, jak i pomiar ilościowy wpływu, stanu i wypływu towarów, które to czynności mogą być wykonywane także za pomocą specjalistycznego narzędzia – programu informatycznego.
W razie uznania, że istotą i rzeczywistym sensem takich usług jest jednak przechowywanie/składowanie w danej bazie magazynowej (bez czego takie usługi nie mogłyby być wykonane), pozostaje problem związania takiej usługi z nieruchomościami.
Można wywieść na podstawie przykładowej listy zawartej w art. 28e ustawy o VAT (i jego odpowiedniku w dyrektywie), że pojęcie usługi „związanej z nieruchomością” obejmuje usługi świadczone wobec tej nieruchomości oraz usługi związane z korzystaniem z nieruchomości (tak[b] rzecznik generalny w opinii do przywołanej w ramce powyżej sprawy C-166/05[/b]).
Wskazane przez sąd w Poznaniu usługi korzystania z nieruchomości w wyniku jej wynajmu, dzierżawy czy leasingu bądź wskutek zakupu usługi hotelowej to przykłady bezpośredniego władania daną nieruchomością/fizycznego z niej korzystania przez usługobiorcę.
Można by jednak także argumentować, że również usługa odpłatnego przechowywania towarów w danej nieruchomości, której nie towarzyszy fizyczne udostępnienie nieruchomości do bezpośredniego władania przez zleceniodawcę, to – z punktu widzenia zleceniodawcy – także nabycie usługi związanej z korzystaniem przez niego z tej nieruchomości. Korzystaniem nie w postaci jej bezpośredniego samodzielnego używania, ale w formie przechowywania w niej towarów, zorganizowanego przez właściciela nieruchomości. Bez tej nieruchomości usługi by nie było.
Problem powstał w związku z nieostrym i niedookreślonym – także w dyrektywie – pojęciem usług związanych z nieruchomością oraz ubogim orzecznictwem ETS w zakresie tej tematyki. Ponieważ [b]wyrok poznańskiego WSA [/b]jest, według aktualnego wpisu w internetowej bazie orzecznictwa, nieprawomocny, to należy oczekiwać rozstrzygnięcia przez NSA.
[ramka][b]Nie ma bezpośredniego związku z nieruchomością[/b]
WSA w Poznaniu uznał, że usługi magazynowe świadczone przez stronę skarżącą nie pozostają w bezpośrednim związku z nieruchomością.
Jak czytamy w wyroku: „dominującym elementem usługi jest zarządzanie towarem, wykonywane z zastosowaniem nowoczesnych technologii informatycznych i skoncentrowane przede wszystkim na umożliwieniu klientowi wykonywania obrotu towarem w sposób możliwie efektywny, oszczędny, minimalizujący ewentualne straty (…)
Co więcej, zarządcza część usługi mogłaby być de facto wykonywana z dala od magazynu, z wykorzystaniem odpowiedniego sprzętu i oprogramowania informatycznego.
Okoliczność, iż spółka dysponuje magazynami, w których towar jest przejściowo składowany, nie może zatem przesądzać o uznaniu przedmiotowych usług za usługi związane z nieruchomościami, tym bardziej ze w żadnym przypadku powierzchnie magazynowe nie są klientom w sposób swobodny udostępniane (w odróżnieniu np. od udostępnienia powierzchni klientowi w ramach usługi hotelowej, wprost zaliczonej do kategorii usług związanych z nieruchomościami na podstawie art. 28e)”.
Sąd przytoczył również tezę z [b]uzasadnienia wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-166/05 Rudi Heger GmbH[/b], dotyczącej sprzedaży praw do dokonywania połowów w austriackiej rzece: „należy zbadać jeszcze, czy związek łączący owe usługi z tymi nieruchomościami jest wystarczający.
W rzeczywistości bowiem sprzeczne z systematyką art. 9 ust. 2 lit. a) IV dyrektywy byłoby dopuszczenie, aby w zakresie tej zasady szczególnej mieściło się każde świadczenie usług, które pozostaje w jakimkolwiek, nawet niewielkim związku z nieruchomością, ponieważ znaczna liczba usług jest mniej lub bardziej związana z nieruchomością”.
ETS uznał, że jedynie świadczenie usług, które pozostaje w bezpośrednim związku z nieruchomością, mieścić się będzie zakresie art. 9 ust. 2 lit. a) VI dyrektywy.[/ramka]
