Tak wynika z interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 grudnia 2018 r. (0111-KDIB1-1.4010.434.2018.1.BK).
Czytaj także: Rozliczenie wydatków na reklamę spółek zależnych z innych krajów - co z kosztami podatkowymi
Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji części dla przemysłu motoryzacyjnego (siedzenia i poszycia do foteli). W trakcie procesu produkcyjnego oraz transportu spółka dokłada wielu starań, aby produkty spełniały określone przez klientów parametry, dążąc tym samym do spełnienia wymagań przez przepisy prawa, obowiązujące wewnątrzzakładowe normy jakości oraz restrykcyjne wymagania klientów. Całkowite wyeliminowanie wad towaru, a tym samym reklamacji nie jest możliwe. W przypadku wykrycia wad fizycznych produktu kontrahenci spółki mogą skorzystać z uprawnień przysługujących im z tytułu rękojmi za wady, tj. naprawy produktów, bądź ich wymiany na egzemplRozliczenie wydatków na reklamę spółek zależnych z innych krajów - co z kosztami podatkowymi arze wolne od wad. Zarówno w przypadku naprawy, jak i wymiany produktów, oprócz kosztów, które spółka jest zobowiązana ponieść po swojej stronie, obciążana jest także kosztami reklamacji poniesionymi bezpośrednio przez klienta, takimi jak np. koszty związane z dodatkowym nakładem pracy po stronie pracowników klienta, koszty demontażu wadliwych produktów, koszty magazynowania wadliwych produktów. Zdaniem spółki może ona ująć w kosztach uzyskania przychodów wydatki związane z dodatkowymi kosztami wynikającymi z umów jakościowych i specyficznych wymagań klienta, związanych z procedurą naprawy, bądź wymiany produktów. Wydatki z tytułu rękojmi za wady fizyczne spełniają bowiem wszystkie warunki uznania ich za koszt podatkowy, w szczególności nie zostały wymienione w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Organ uznał stanowisko spółki za prawidłowe. Wskazał, że wydatki związane z dodatkowymi kosztami wynikającymi z umów jakościowych i specjalistycznych wymagań klienta, związanych z procedurą naprawy bądź wymiany produktów, jeśli w istocie nie stanowią one kar umownych bądź odszkodowań, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT i jednocześnie nie wynikają z zaniedbań i braku nadzoru nad realizacją zamówień, są kosztem podatkowym. Warunkiem jest ich należyte udokumentowanie. ?
Kacper Czapracki radca prawny, starszy konsultant w dziale prawno-podatkowym PwC
Stanowisko przedstawione przez organ w omawianej interpretacji należy uznać za prawidłowe. Niewątpliwie instytucja rękojmi stanowi odrębną instytucję prawną od odszkodowania i kary umownej (wyraźnie wyłączonych z kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 pkt. 22 ustawy o CIT). Wskutek uznania reklamacji za zasadną aktualizuje się obowiązek naprawy produktów bądź ich wymiany na egzemplarze wolne od wad.
Coraz powszechniejsze w obrocie gospodarczym jest posiadanie przez klientów ustalonych we własnym zakresie wymogów jakościowych (specyficzne wymagania klienta) zawierających wytyczne co do jakości, systemu komunikacji, kontroli nad produktami. Wydatki producenta związane z dodatkowymi kosztami wynikającymi z umów jakościowych i specyficznych wymagań klientów są tożsame z kosztami ponoszonymi przez niego w przypadku, gdy sam przeprowadza cały proces reklamacyjny. Aby sprostać wysokim oczekiwaniom klientów, producenci decydują się coraz częściej na swoiste „dopełnienie" instytucji rękojmi poprzez zawieranie umów jakościowych, zgodnie z którymi w przypadku wad produktów zostaną one wymienione lub naprawione, a klient zachowa prawo do obciążenia producenta kosztami jakie poniósł w związku z reklamacją (np. koszty dostawy części zamiennych, koszty transportu, pakowania i obsługi). Co istotne, każdy przypadek postępowania reklamacyjnego należy rozpatrywać odrębnie, gdyż proces reklamacyjny może przebiegać niejednorodnie, rozmaite mogą być postanowienia umów jakościowych i specyficznych wymagań klienta oraz odmienne są okoliczności wystąpienia wad produktów (np. na skutek zaniedbania po stronie producenta). Jak słusznie bowiem zasygnalizował organ podatkowy, spółka może ująć w kosztach uzyskania przychodów wydatki związane z dodatkowymi kosztami wynikającymi z umów jakościowych i specyficznych wymagań klienta, związanych z procedurą naprawy bądź wymiany produktów, jeśli w istocie poniesione przez nią wydatki nie stanowią kar umownych lub odszkodowań, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT i jednocześnie nie wynikają one z zaniedbań i braku nadzoru nad realizacją zamówień. Warunkiem ujęcia wydatków w kosztach jest przy tym ich należyte udokumentowanie. ?
