W momencie dokonywania wpłaty strona uzyskująca kaucję nie ma prawa do swobodnego dysponowania otrzymanymi pieniędzmi, a co więcej ma obowiązek zwrotu tych pieniędzy po prawidłowym wykonaniu świadczenia.
Z tego powodu kaucja nie może być traktowana jako zaliczka, zadatek na poczet dostawy i w rezultacie nie stanowi obrotu podlegającego opodatkowaniu.
W praktyce [b]przyjęcie kaucji o charakterze gwarancyjnym wystarczy udokumentować notą księgową lub innym dowolnym dokumentem potwierdzającym fakt przyjęcia płatności – wystawienie faktury VAT nie jest wymagane.[/b]
Założenie to jest tak długo prawidłowe, jak długo jest utrzymany gwarancyjny charakter wpłaty. W momencie, kiedy kaucja zmienia swój charakter, czyli w szczególności zostanie zaliczona na poczet wynagrodzenia za nabywaną usługę lub towar, następuje zmiana jej charakteru i może nastąpić konieczność ujęcia jej w rozliczeniach VAT jako obrotu podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem.
Obecnie znajduje to potwierdzenie w zdecydowanej większości interpretacji prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, co tuż po przystąpieniu do Unii Europejskiej nie było normą.