Refundacja stanowiska pracy nie zawsze jest przychodem firmy

Zgodnie z art. 46 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=8D9C73F868A488236D9D791A2AE60C75?id=269029]ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. DzU nr 69, poz. 415 ze zm.)[/link] starosta z Funduszu Pracy może zrefundować podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą koszty wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w wysokości określonej w umowie.

[b]Wysokość takiego wsparcia nie może jednak przekraczać sześciokrotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia.[/b]

Ustęp 2 tego przepisu mówi, że firma, która otrzymała dofinansowanie, musi je zwrócić wraz z odsetkami, jeżeli zatrudniała na utworzonym stanowisku pracy skierowanego lub skierowanych bezrobotnych w pełnym wymiarze czasu pracy łącznie przez okres krótszy niż dwa lata albo naruszyła inne warunki umowy o refundację.

Podatkowe rozliczenie takiego dofinansowania jest dość skomplikowane. To dlatego, że sposób ujęcia otrzymanych pieniędzy zależy od tego, na co zostaną wydane.

[srodtytul]Przedsiębiorca kupuje środki trwałe[/srodtytul]

Pierwsza możliwa sytuacja to przeznaczenie dofinansowania na zakup środków trwałych.

Zajmowała się nią m.in. [b]Izba Skarbowa w Poznaniu w interpretacji z 10 lipca 2008 r. (ILPB1/415-260/08-2/AA). [/b]

Z pytaniem zwrócił się przedsiębiorca, którego firma uzyskała dotację z powiatowego urzędu pracy na utworzenie stanowisk pracy dla czterech osób bezrobotnych. Została ona przeznaczona na zakup środków trwałych. Wnioskodawca wyjaśnił, że otrzymał 52 tys. zł dofinansowania, a wartość kupionych środków trwałych wyniosła 74 tys. zł.

Izba skarbowa potwierdziła stanowisko przedsiębiorcy, że [b]otrzymana przez niego kwota nie jest przychodem z działalności gospodarczej i nie musi od niej płacić podatku.[/b]

Wynika to z art. 14 ust. 2 pkt [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=80474]ustawy o PIT[/link].

Zgodnie z tym przepisem przychodem z działalności gospodarczej są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, ale z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych (zgodnie z art. 22a – 22o ustawy o PIT).

[b]Przeznaczając pieniądze na zakup majątku trwałego, przedsiębiorca nie może jednak zaliczyć amortyzacji do kosztów. W tej sytuacji będzie miał bowiem zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PIT.[/b]

W myśl tego przepisu nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Powołując się na ten przepis, izba skarbowa wyjaśniła, że [b]nie są kosztem uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która została wnioskodawcy zwrócona w formie dotacji z urzędu pracy.[/b]

[srodtytul]Dotacja przeznaczona na narzędzia[/srodtytul]

[b]W odpowiedzi z 15 grudnia 2009 r. (ITPB1/415-744b/09/PSZ) Izba Skarbowa w Bydgoszczy[/b] zajmowała się sytuacją, gdy część dofinansowania przeznaczona jest na zakup środków trwałych, a część (z uwagi na wartość poniżej 3500 zł) zaliczona jest do wyposażenia.

Izba skarbowa potwierdziła, że wydatki na wyposażenie będą kosztem uzyskania przychodów.

Trzeba jednak pamiętać, że w takiej sytuacji część dofinansowania (przeznaczona na zakupy, które nie są zaliczane do majątku trwałego) będzie przychodem z działalności gospodarczej.

[srodtytul]Na co najlepiej wydać pieniądze[/srodtytul]

Oznacza to, że jeśli podmiot otrzymujący dotację nie kupi środków trwałych, to nie wykazuje ani przychodów, ani kosztów. Gdy natomiast nabędzie składniki majątku zaliczane do wyposażenia, to musi ująć przychód, ale jednocześnie ma prawo zaliczyć wydatki do kosztów.

Mogłoby się wydawać, że z punktu widzenia podatku dochodowego nie ma więc znaczenia, na co przeznaczymy dotację. Tak jednak nie jest.

[b]W dłuższym okresie korzystniejszy może być zakup majątku trwałego. Jeśli bowiem firma przyjmie bardzo niską stawkę amortyzacyjną, to jest prawdopodobne, że po kilku latach przy sprzedaży środka trwałego wykaże stratę podatkową. [/b]

Potwierdza to [b]interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z 4 czerwca 2009 r. (ILPB1/415-336/09-2/AA).[/b]

Z pytaniem zwrócił się przedsiębiorca, który we wrześniu 2008 r. za 15 tys. zł nabył samochód. Zakup został w całości sfinansowany z uzyskanej z urzędu pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego.

Podatnik wyjaśnił, że prowadzi księgę przychodów i rozchodów. Nie ujął w niej jednak dotacji, bo była przeznaczona na zakup środka trwałego. Nie ewidencjonował również odpisów amortyzacyjnych. W styczniu 2009 r. samochód został sprzedany za 9 tys. zł Amortyzacja wyniosła 750 zł (odpisy amortyzacyjne nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów).

Izba skarbowa potwierdziła, że w takiej sytuacji, ustalając wysokość dochodu ze sprzedaży samochodu, po stronie przychodów należy zaksięgować 9 tys. zł, a po stronie kosztów 14 250 zł (wartość początkowa pomniejszona o odpisy). To dlatego, że w celu wyliczenia dochodu ze sprzedaży środka trwałego pomniejsza się przychód o niezamortyzowaną część wartości początkowej (różnicę między wartością początkową a sumą dokonanych odpisów amortyzacyjnych).

[b]Poprzez sumę odpisów amortyzacyjnych należy rozumieć zarówno odpisy zaliczone do kosztów, jak i te, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT się do nich nie kwalifikuje. [/b]