Wydana w grudniu 2014 r. dyrektywa 2014/107/UE ma być orężem władz podatkowych przeciwko osobom, które wykorzystują brak granic dla przepływu kapitału w UE, a równocześnie odnoszą korzyści z różnic w systemach podatkowych państw członkowskich.
Dlatego właśnie w dyrektywie wprowadzono mechanizm, który pozwala krajom członkowskim na wzajemne informowanie się o stanach rachunków w bankach i innych instytucjach finansowych. Chodzi przede wszystkim o nierezydentów, w uproszczeniu mówiąc, osoby zamieszkałe w jednym państwie członkowskim, które operują dużymi kwotami poprzez konta w bankach w innych krajach.
Niestety, rząd wciąż nie przyjął projektu ustawy wdrażającej dyrektywę. Dzieje się tak, mimo że projekt taki opracował jeszcze przed wyborami rząd PO-PSL. Poprzedni parlament nie zdążył jej uchwalić. Tymczasem 31 grudnia 2015 r. minął termin na wdrożenie dyrektywy.
– Polska jest jednym z dwóch krajów unijnych, obok Portugalii, które jeszcze nie wdrożyły dyrektywy – zauważa Łukasz Kumkowski, doradca podatkowy w Deloitte. Zwraca on uwagę, że sprawy zwalczania nadużyć podatkowych są jednym z obecnych priorytetów Komisji Europejskiej. – Należy się zatem spodziewać, że jeśli wdrożenie dyrektywy dalej będzie się opóźniało, to KE może podjąć stosowne kroki przeciwko naszemu krajowi – przewiduje Kumkowski.
Opóźnienie we wdrożeniu dyrektywy może wynikać także z wielu krytycznych uwag zgłoszonych w procesie konsultacji. Na przykład Związek Banków zwrócił uwagę m.in. na to, że koszty zainstalowania systemów informatycznych służących raportowaniu o stanie kont nierezydentów będą musiały ponieść same banki.
