Tak orzekł NSA 19 kwietnia 2012 r. (I FSK 1121/11).
W 2007 r. spółka rozliczyła usługi projektowe galerii handlowej, które wykonała na rzecz brytyjskiego kontrahenta. Zostały one udokumentowane fakturami VAT, w których w pozycji „wartość VAT” wskazano „nie dotyczy”. W ocenie spółki, kontrahent nie był zobligowany do zapłaty podatku, ponieważ otrzymane faktury wskazywały, że wartość, jaką powinien zapłacić obejmuje już podatek od wartości dodanej.
Usługa składała się z projektu, który został przez zamawiającego wykorzystany przy budowie galerii w Polsce oraz centrów handlowych powstających na terenie Unii Europejskiej. Częścią projektu było opracowanie planistyczne, które dotyczyło obiektów bez wskazania konkretnej lokalizacji, choć stanowiło analizę polskiego prawa budowlanego. W związku z tym spółka uznała, że usługi nie były związane z nieruchomością, a tym samym powinny być opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 3 ustawy o VAT, w miejscu siedziby nabywcy.
Organ nie zgodził się z tym i wydał decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego. W jego ocenie spółka wykonała kompleksową usługę projektową związaną z określonym obiektem. Nie można wyodrębnić części niezwiązanej z galerią. W związku z tym całość usługi powinna być opodatkowana zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, czyli w miejscu położenia nieruchomości.
WSA w całości podzielił stanowisko organu, a NSA uznał zarzuty skargi kasacyjnej za bezzasadne. Sąd podkreślił, że VAT jest podatkiem sformalizowanym, a więc skoro faktury dotyczące wykonania projektu dotyczyły galerii handlowej, to należy uznać, że ta usługa była nierozerwalnie związana z nieruchomością. Zastosowanie ma więc przepis szczególny, tj. art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, który łączy miejsce świadczenia usługi z położeniem nieruchomości, której usługa dotyczy.
