Tak wynika z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2012 r. (I FSK 1020/11, I FSK 553/11).
Czego dotyczył spór
Spółka z siedzibą na Węgrzech wystąpiła do polskiego fiskusa o zwrot VAT za lata 2005 – 2006. Podstawą wniosku był szczególny tryb zwrotu podatku dla tzw. podmiotów zagranicznych przewidziany w rozporządzeniu ministra finansów z 23 kwietnia 2004 r. (DzU nr 89, poz. 851; obecnie zasady zwrotu reguluje rozporządzenie z 29 czerwca 2011 r., DzU nr 136, poz. 797).
Fiskus odmówił. Wyjaśnił, że spółka nie wypełniła warunków z § 2 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia, bo w okresie od 31 grudnia 2003 r. do 4 października 2007 r. była zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
Węgierska spółka nie zgadzała się z tym stanowiskiem. Co prawda miała zarejestrowane w Polsce przedstawicielstwo, jednak w jej ocenie formalna rejestracja numeru NIP przedstawicielstwa w Polsce nie przesądza, że spółka matka jest zarejestrowanym przedsiębiorcą w odniesieniu do jej pełnego przedmiotu działalności. Do uznania za podatnika VAT niewystarczająca jest sama rejestracja, ale łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 15 ustawy o VAT.
Ponadto przedstawicielstwo jest podatnikiem VAT na terytorium Polski tylko w wyraźnie wskazanym zakresie działalności, tj. reklamy i promocji spółki matki. W zakresie opodatkowanych dostaw towarów i usług, których dotyczył wniosek o zwrot VAT, przedstawicielstwo nie było podatnikiem VAT.