Sytuacje, w których pracodawca jako płatnik uiścił fiskusowi podatek nienależnie lub w wysokości wyżej niż należna, nie należą do rzadkości. Może się tak zdarzyć np., gdy pracodawca błędnie uzna, iż świadczenie na rzecz pracownika podlega opodatkowaniu, czy zastosuje zawyżoną stawkę podatku.
Powstaje wtedy pytanie, kto powinien zwrócić się z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty – czy powinien to zrobić pracodawca (płatnik), czy też pracownik (podatnik)? Niestety, regulacja prawna w tym zakresie jest niejednoznaczna.
[srodtytul]Regulacja nie do końca precyzyjna [/srodtytul]
Podstawowym źródłem wątpliwości jest art. 75 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?id=176376]ordynacji podatkowej[/link]. W jego § 1 ustawodawca wskazuje, że prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikowi, natomiast w § 2 dodaje, iż uprawnienie to przysługuje również płatnikowi (m.in. w sytuacji, gdy w złożonej deklaracji wykazał oraz wpłacił podatek w wysokości większej od podatku pobranego).
Czy zatem intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do żądania zwrotu tej samej nadpłaty zarówno płatnikowi, jak i podatnikowi? Wydaje się, że nie.