Tak wynika z [b]wyroku WSA w Krakowie z 6 marca 2009 r., I SA/Kr 28/08[/b].
Podatnik zwrócił się do urzędu miasta o umorzenie podatku od nieruchomości oraz odsetek i rozłożenie zaległości podatkowej na raty ze względu na ich przedawnienie i trudną sytuację materialną. Prezydent miasta odmówił umorzenia ze względu na niespełnienie przesłanek z art. 67a § 1 ordynacji podatkowej. Jednocześnie rozłożył tę zaległość z odsetkami na 15 rat, wskazując, że nie istnieje ważny interes podatnika, który by uzasadniał umorzenie.
Podatnik złożył kolejny wniosek o umorzenie zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości. Prezydent miasta odmówił. Podatnik złożył więc odwołanie. Samorządowe kolegium odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie w sprawie. Stwierdziło, że organ I instancji na skutek ponownego złożenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowej powinien umorzyć postępowanie w sprawie, bo podatnik złożył kolejny wniosek o umorzenie zaległości po czterech miesiącach od chwili, kiedy odmówiono mu umorzenia zaległości, a w tym czasie nie zmieniła się jego sytuacja materialna.
Podatnik wniósł skargę do WSA.
[wyimek]Nie można zakładać, że niezmienność sytuacji materialnej podatnika powoduje brak możliwości umorzenia zaległości[/wyimek]