W świetle art. 144 ordynacji podatkowej organ doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę. Może to również czynić przez swoich pracowników lub przez osoby upoważnione na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma może doręczyć sołtys za pokwitowaniem.
Omawiany przepis posługuje się pojęciem „poczta”. Jednocześnie w ustawie brak jest definicji tego zwrotu. Dlatego w celu jego wyjaśnienia trzeba się odwołać do przepisów prawa pocztowego. Zgodnie z przepisami ustawy z 12 czerwca 2003 r. usługi pocztowe mogą być świadczone zarówno przez uprawnionych operatorów pocztowych, jak również przez operatorów publicznych. Wskazanego w ordynacji podatkowej pojęcia „poczta” nie należy zatem utożsamiać wyłącznie z PPUP Poczta Polska.
Nawet zarezerwowanie doręczania przesyłek o masie nieprzekraczającej granicy wagowej 50 g wyłącznie dla Poczty Polskiej nie stanowi bariery w doręczeniu decyzji, postanowienia czy wezwania. Zamiast w papierowej kopercie podatnik otrzyma pismo podatkowe w kartonowej, a oszczędności mogą być znaczące. Dla porównania przesyłka polecona ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru doręczana przez Pocztę Polską kosztuje 5,55 zł, natomiast w prywatnej poczcie zaledwie 4,20 zł. Ponadto dla nadawców masowych przygotowywane są każdorazowo specjalne propozycje cenowe i oszczędności mogą być jeszcze większe.
Warto więc dokonać analizy wydatków związanych z korespondencją podatkową w urzędzie i zastanowić się nad możliwością skorzystania z alternatywnych form doręczeń pism podatkowych, a oszczędności przeznaczyć na wykonywanie innych ustawowych zadań.
[ramka] [b]Gdy jest dwóch adresatów[/b]
