Rada nadzorcza co do zasady jest fakultatywnym organem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W praktyce jest ona ustanawiana stosunkowo często, rzadziej – komisja rewizyjna. Umowa/akt założycielski może przewidywać, że w spółce będzie funkcjonować tylko jedno z wymienionych gremiów albo oba łącznie, a indywidualna kontrola wspólników będzie wówczas wyłączona bądź ograniczona. Jednak w sp. z o.o., w której kapitał zakładowy przewyższa kwotę 500 tys zł, natomiast udziałowców jest więcej niż 25, rada nadzorcza lub komisja rewizyjna muszą być ustanowione >patrz przykład nr 1.
Przykład 1
W F sp. z o.o. jest trzech udziałowców, a kapitał zakładowy wynosi 600 tys. zł. Prezes spółki uznał, że z uwagi na wysokość kapitału zakładowego konieczne jest ustanowienie zarówno rady nadzorczej, jak i komisji rewizyjnej. Jego stanowisko nie jest jednak właściwe. Wspólników jest bowiem mniej niż 25. Niezależnie od tego, nawet gdyby w F sp. z o.o. kapitał zakładowy przekraczał 500 tys. zł i równocześnie liczyłaby więcej niż 25 udziałowców, to obligatoryjne byłoby ustanowienie tylko jednego z wymienionych organów, tj. albo komisji rewizyjnej, albo rady nadzorczej. Łączne ich działanie jest dobrowolne, i to tylko wtedy, gdy tak stanowi akt założycielski lub umowa podmiotu.
Tryb podejmowania uchwał
Rada nadzorcza sp. z o. o. co do zasady obraduje na posiedzeniu, uchwały zaś podejmuje, jeżeli wszyscy jej członkowie zostali na nie zaproszeni (w dowolnej formie >patrz wzór zaproszenia na posiedzenie rady nadzorczej sp. z o.o.), a na posiedzeniu obecna jest co najmniej połowa składu tego organu. Tak stanowi art. 222 § 1 k.s.h. Cytowany przepis dopuszcza jednak ewentualność odmiennego uregulowania wymagań dotyczących kworum w umowie spółki. Przy czym kontrakt podmiotu nie może łagodzić tej reguły, ale ewentualnie jedynie ją zaostrzać >patrz przykład 2.
Przykład 2