Do szkoleń zawodowych mają prawo wszyscy pracownicy

- Szef konsekwentnie pomija jednego z pracowników przy kierowaniu na szkolenia, za które płaci. Jest to spowodowane niechęcią do tej osoby. Do szkoleń typuje inne osoby zatrudnione na tym samych stanowisku i z tym samym wykształceniem. Czy takie różnicowanie jest zgodne z prawem? – pyta czytelnik.

Nie.

Zachowanie pracodawcy nosi znamiona dyskryminacji. Zgodnie z art. 18

3a

§ 1 kodeksu pracy pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych. W szczególności nie można różnicować ich uprawnień ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także z uwagi na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy. Równe traktowanie w zatrudnieniu oznacza niedyskryminowanie w jakikolwiek sposób, bezpośrednio lub pośrednio, z wymienionych przyczyn.

Art. 18

3b

kodeksu pracy, wymieniając przykłady sytuacji stanowiących naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, wprost wskazuje pominięcie podwładnego przy typowaniu do udziału w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe, chyba że pracodawca udowodni, że kierował się w swojej decyzji obiektywnymi powodami.

W świetle powołanych przepisów pomijanie przy kierowaniu na szkolenia dokształcające należy uznać za działanie o charakterze dyskryminacyjnym. Pracodawca może się oczywiście od takiego zarzutu uwolnić, jeśli udowodni, że pomijając jednego z zatrudnionych, kierował się kryteriami obiektywnymi, np. brakiem kwalifikacji pozwalających na efektywne wykorzystanie przez niego wiedzy ze szkolenia lub nieprzydatnością szkolenia na danym stanowisku pracy.

Pracownik dyskryminowany ma – zgodnie z art. 18

3d