Zgodnie z art. 3851 Kodeksu cywilnego postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Z kolei art. 385 k.c. wskazuje, że wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Jednak to niejedyne ryzyko, na jakie naraża się przedsiębiorca, który stosuje tego typu zapisy. Jeżeli bowiem okaże się, że stosowane przez niego postanowienia są tożsame z tymi umieszczonymi w rejestrze niedozwolonych postanowień umownych, może zostać oskarżony o naruszenie zbiorowych interesów konsumentów.