BHP: ekwiwalent za ubrania robocze za zgodą pracownika

Może więc podać stanowiska, na których dopuszcza używanie przez załogę własnych strojów i butów spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy. Niedopuszczalne jest jednak używanie przez etatowca swoich ubrań na stanowiskach, na których wykonywane są prace związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych albo prace powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi.

Ustalenie wykazu takich stanowisk nie oznacza automatycznie, że pracodawca będzie mógł zwolnić się z zakupu i przekazania zatrudnionym na nich osobom ubrań i butów i w zamian wypłacać im ekwiwalent pieniężny. Potrzebna jest do tego indywidualna zgoda każdego etatowca.

Regulamin pracy jest aktem wenątrzzakładowym, którego postanowienia nie mogą być mniej korzystne dla pracowników, niż wynikają z przepisów kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów wykonawczych. Skoro art. 2377 § 2 k.p. nakazuje uzyskiwanie zgody zatrudnionych na użytkowanie przez nich własnej odzieży i obuwia (zamiast przekazanych przez pracodawcę), to nie da się skutecznie wprowadzić regulacji narzucającej takie rozwiązanie systemowo. Nie wystarczy też zgoda na to przedstawicieli pracowników czy działającej w firmie organizacji związkowej. Regulamin pracy może wskazywać stanowiska, gdzie szef zwolni się z tego wymogu, wypłacając ekwiwalent pieniężny, ale w dalszej konieczności każdy zatrudniony na tych posadach musi zaakceptować stosowanie wobec niego takiego rozwiązania.

Ważne! Używanie przez załogę własnej odzieży i obuwia roboczego na ustalonych przez pracodawcę stanowiskach jest możliwe tylko wtedy, gdy łącznie zostaną spełnione dwie przesłanki: